ะอยู่ใต้แกนโลก แต่หากขึ้นไปบนไหล่เขา…”
“วางใจเถิด! ไม่เป็นไรหรอก เจ้าดู ตรงนั้นก็มีคนอยู่บนไหล่เขา” ชายชราชี้ไปยังคนที่กำลังปีนป่ายขึ้นไปบนไหล่เขา
เห็นอย่างนั้นเฟิ่งจิ่วจึงพยักหน้า “ก็ได้! อย่างนั้นก็ขึ้นไปดู หากมีอะไรผิดปกติต้องรีบไปจากที่นี่ทันที”
“รู้แล้วๆ เรื่องนี้ยังต้องให้เจ้ามาบอกข้าอีกหรือ?”
ด้วยประการฉะนี้ ทั้งสามจึงมุ่งหน้าไปยังภูเขาไฟลูกนั้น นอกจากเศษศิลาเพลิงก้อนเล็กๆ จนถึงก้อนเล็กมาก กลับไม่เจอศิลาเพลิงก้อนใหญ่เลย ทว่า ยิ่งพวกเขาเข้าใกล้ คนจากกลุ่มคนสิบกว่ากลุ่มที่รับหน้าที่เฝ้าอยู่ด้านล่างเขาต่างจ้องพิจารณาเขา ราวกับกำลังคาดเดาที่ไปที่มาของพวกเขาอยู่
“พวกเราจะขึ้นไปทั้งสามคนเลยหรือ? หรือว่าจะเหลือคนไว้ข้างล่างหนึ่งคน?” ฮุ่นหยวนจื่อหันไปถามเฟิ่งจิ่ว หากเหลือคนไว้ข้างล่างหนึ่งคน ก็ต้องเป็นจัวจวินเยวี่ยอย่างไม่ต้องสงสัย อย่างไรเขาก็จะขึ้นไปอยู่แล้ว เฟิ่งจิ่วยิ่งไม่ต้องพูดถึง
เฟิ่งจิ่วมองรอบๆ ก่อนเอ่ยว่า “ขึ้นไปด้วยกันเถิด!”
………………………………….
