มาเพื่อตามหามัน” เขายิ้มตาหยีขณะยกมือลูบหนวด เอ่ยว่า “หญ้าเพลิงฉายนี้ยังมีอีกชื่อหนึ่ง เรียกว่าหญ้าเซียน ได้ยินมาว่ามีสรรพคุณเป็นยาอายุวัฒนะช่วยรักษาบาดแผลภายในทั้งปวง รวมถึงช่วยให้การฝึกวรยุทธ์ของผู้ฝึกเซียนที่เป็นธาตุไฟมีพัฒนาการอย่างมากด้วย ข้าย่อมอยากหามันกลับไปไว้ต้นหนึ่ง เผื่อได้ใช้บ้าง”
เฟิ่งจิ่วมองเขาอย่างหมดคำจะพูด ตาเฒ่าคนนี้เหตุใดจึงมีความคิดไม่เหมือนคนอื่นนัก? อยู่ๆ ก็วิ่งมาตามหาหญ้าเซียนในนี้ เพียงเพราะเผื่อได้ใช้เนี่ยนะ? เขาคิดว่าตนเองอายุไม่ยืนพอ? หรือคิดว่าตนเองอาจได้รับบาดเจ็บจนเป็นอันตรายถึงชีวิตจึงคิดจะหาเตรียมไว้บ้าง?
“ซี้ด!”
พลันนั้น เธอสูดปากเบาๆ รู้สึกเหมือนเหยียบโดนอะไรบางอย่าง เธอขยับเท้าออกดูเล็กน้อย ก็เห็นหินสีดำปลายแหลมแทงขึ้นมาจากพื้นดิน หินสีดำปลายแหลมก้อนนั้นยังส่องแสงระยิบระยับด้วย
“เอ๊ะ?”
เธออุทาน ย่อตัวลงไปด้วยความประหลาดใจ ขุดเอาหินสีดำปลายแหลมก้อนนั้นออกมา ตาเฒ่าและจัวจวินเยวี่ยที่อยู่ข้างๆ เดินเข้ามา ครั้นเห็นเธอขุดหินสีดำก้อนนั้นออกมา สายตาของทั้งสองมีแววตะลึงพาดผ่าน
นึกไม่ถึง แค่เดินเธอก็เหยียบโดนศิลาเพลิงแล้ว โชคชะตานี้ช่างผิดธรรมชาตินัก
