ป็นเรื่องที่ข้าควรทำอยู่แล้ว” กวนสีหลิ่นเอ่ย หันไปมองคนอื่นๆ “เหล่าพี่น้องต่างได้รับบาดเจ็บ หาที่พักทำแผลกันก่อนเถิด!”
“ใช่ ที่นี่ไม่ควรรั้งอยู่นาน เก็บกวาดสถานที่สักหน่อย แล้วพวกเราก็รีบไปกันเถิด หาที่พักทำแผลให้เรียบร้อยก่อนค่อยว่ากัน” หัวหน้ากลุ่มทหารพยัคฆ์เดือดหอบหายใจขณะเอ่ย น้ำเสียงฟังดูอ่อนแรง
“ไป!”
พวกเขารีบเก็บกวาดสถานที่ คนที่บาดเจ็บไม่มากช่วยประคองคนบาดเจ็บหนัก จากนั้นก็รีบไปจากที่นี่
ทว่าในที่มืด จัวจวินเยวี่ยที่เห็นเหตุการณ์ละสายตากลับมา ก่อนจะจากไปเงียบๆ
สองคนที่กำลังคุยกันได้ยินเสียงเคลื่อนไหว ก็รู้ว่าเขากลับมาแล้ว จึงหันไปมองพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ตาเฒ่าเห็นเขากลับมาเร็วเช่นนี้ จึงถาม “เป็นอย่างไรบ้าง? ทหารรับจ้างพวกนั้นเจอใคร? พวกเขายังมีชีวิตรอดอยู่หรือไม่?”
“พวกเขาเจอกลุ่มทหารรับจ้างแห่งความตาย” จัวจวินเยวี่ยตอบ เพิ่งเอ่ยจบ ก็ได้ยินตาเฒ่าร้องด้วยความตกใจขึ้นมาก่อน
“กลุ่มหทารรับจ้างแห่งความตาย? จบกันๆ เช่นนั้นพวกเขาก็ตายหมดแล้วน่ะสิ? พลังแค่นั้นของพวกเขาใช่คู่ต่อสู้ของคนพวกนั้นเสียที่ไหน?”
จัวจวินเยวี่ยมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ไม่ตาย ในกลุ่มพวกเขามีผู
