ตอนที่ 2053 อาจารย์น้อย
ครั้นหันกลับไปมอง ก็อดมุมปากกระตุกไม่ได้ ห่างออกไปประมาณสามสิบจั้ง ตาเฒ่าชุดเทากำลังขี่สัตว์กลายพันธ์รูปร่างหน้าตาประหลาดไล่ตามมาข้างหลัง ด้านข้างมีจัวจวินเยวี่ยตามอยู่ด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ เห็นทั้งสองไล่ตามมาอย่างเงียบเชียบ เธออดยกมือตบหน้าผากไม่ได้
ด้านหลัง ครั้นเห็นเฟิ่งจิ่วสังเกตเห็นพวกเขา ตาเฒ่ายิ้มกว้าง ไม่ได้สำนึกตนเลยว่ากำลังสะกดรอยตามผู้อื่น ซ้ำยังโบกมือให้เฟิ่งจิ่วอย่างตื่นเต้น “ฮ่า เจ้าเด็กเมื่อวาน…” ตะโกนออกไปได้ครึ่งหนึ่ง เขาก็เปลี่ยนคำเรียกขาน จากเจ้าเด็กเมื่อวานซืน กลายเป็น “ท่านอาจารย์น้อย”
เหอะๆ หากเทียบกันเรื่องหนังหน้า หากตาเฒ่าอย่างเขากล้านับตนเองเป็นลำดับที่สอง ก็ไม่มีใครกล้านับเป็นที่หนึ่ง แม้จะเสียเปรียบหน่อย แต่หากสามารถเรียนมวยไทเก๊กได้ แค่คิดก็ตื่นเต้นมากแล้ว
ฉะนั้น ไม่ว่านางจะยอมรับหรือไม่! ก็เรียกท่านอาจารย์น้อยไปก่อน กอปรกับตามตื๊อนางไปเรื่อยๆ เขาไม่เชื่อว่านางจะไม่ยอมสอน
“ท่านไม่ตามพวกเขาไป มาตามข้าทำไม?” เธอถามด้วยความจนใจ ตาเฒ่านี่ประหลาดเกินไปแล้ว ไม่ห่วงความเป็นความตายของคนพวกนั้นที่อยู่ในป่านี้เลยหรือ? อย่างน้อยก็รู้จักกันมาตลอดการเดินทาง
