เฟิ่งจิ่วแสยะยิ้มอย่างเย้ยหยัน ที่แท้ก่อนหน้านี้เขาก็ไม่ได้เอาจริงกับเธอ? ดูท่าเขาคงจะร้อนใจเสียแล้ว ครั้นเห็นบาดแผลเล็กใหญ่บนตัวเขา นอกจากแผลที่คอ แต่ละดาบล้วนลึกจนมองเห็นกระดูก เธอรู้สึกว่าเล่นสนุกได้ที่แล้ว หานหรงก็ถูกเธอบีบจนจนตรอกแล้ว จิตสังหารพลันพวยพุ่ง เงาร่างพุ่งไหวออกไป คมดาบพุ่งแทงไปยังจุดชีพจรของเขา
จอมมารโลหิตที่เห็นว่าดาบนี้ของเด็กหนุ่มแฝงไอสังหาร อดนัยน์ตาไหวระริกไม่ได้ ขณะมองดูหานหรงพุ่งเข้าไปต้านรับเขาเผยรอยยิ้มชั่วร้าย ก่อนที่เสียงอันเยือกเย็นจะดังตามมาด้วยเช่นกัน
“คนของข้า ไม่ใช่ว่าใครก็ฆ่าได้ง่ายๆ”
ขณะที่เสียงของจอมมารโลหิตดังขึ้น เห็นเพียงเขาดีดนิ้วมืด กระแสพลังขุมหนึ่งพุ่งออกจากมือของเขา คิดจะดีดดาบในมือของเฟิ่งจิ่วให้ร่วง ทว่า ในเสี้ยวนาทีนั้นเอง เฟิ่งจิ่วขว้างดาบสั้นในมือขึ้นกลางอากาศ ขณะที่เงาร่างพุ่งไปข้างหน้า ก็หลบเลี่ยงการโจมตีของจอมมารโลหิต จากนั้นก็รับดาบสั้นที่หล่นลงมา หมุนตัวพุ่งเข้าไปเสียบดาบเข้าที่หน้าอกของหานหรง
“ฉึก!”
“อึก!”
พลังดาบอันรุนแรงกระจายออกไป ได้ยินเพียงเสียงร้องครวญ หานหรงเซถอยไปข้างหลัง ดวงตาเต็มไปด้วยแววโกรธเกลียดเคียดแค้น
