เมื่อวานซืน!
เห็นเขาไม่สนใจ ชายชรากระโดดไปข้างหน้าเขา “ข้ากำลังพูดกับเจ้าอยู่นะ!”
“ข้าไม่ใช่เด็กเมื่อวานซืนเสียหน่อย” เฟิ่งจิ่วแย้ง กอดสุราในอกไว้ไม่ยอมยกให้เขา
“เจ้านั่นแหละเด็กเมื่อวานซืน! เจอกันครั้งแรกก็หลอกเอาสมบัติล้ำค่าของข้าไป ไม่ใช่เด็กเมื่อวานซืนแล้วเป็นอะไร?” พูดถึงเรื่องนั้นทีไรเขาก็โมโห เจ้าหนูนี่เจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว
เฟิ่งจิ่วรีบเก็บไหสุรา ก่อนลุกขึ้นยืน เดินไปหาคุณชายรองไฉ “คุณชายรอง จะออกเดินทางเมื่อใดหรือ?”
เพราะเฟิ่งจิ่วช่วยชีวิตทุกคนไว้ถึงสองครั้งแล้ว คุณชายรองไฉจึงยิ่งเกรงอกเกรงใจเขา ไม่ได้ดูแคลนอีกฝ่ายเพียงเพราะอายุน้อยเลยแม้แต่น้อย เห็นเขาถาม จึงตอบว่า “ข้าไปปรึกษากับท่านเซียนก่อน” เอ่ยจบ ก็เดินไปทางฮุ่นหยวนจื่อ
ผ่านไปไม่นาน หลังจากที่ฮุ่นหยวนจื่อกับคุณชายรองไฉปรึกษากันเสร็จ คณะเดินทางก็เคลื่อนไหวอีกครั้ง
“ท่านเซียนเคยมาที่ป่าภูเขาไฟแห่งนี้หรือไม่?” คุณชายรองไฉถาม
“แน่นอนอยู่แล้ว”
ฮุ่นหยวนจื่อตอบ หางตาเหลือบมองเฟิ่งจิ่วที่อยู่ข้างหลัง ลอบสบถในใจ เจ้าเด็กเมื่อวานซืนคนนี้ เขาอุตส่าห์เสนอให้กราบเขาเป็นอาจารย์หลายต่อหลายครั้งแล้ว เจ้าเด็กนี่กลับเมินเฉย เขาไม่เชื่อหรอก ด้วยบารมีของเขาจะไม่สามารถรับเจ้าเด็กนี่มาเป็นสิทธิ์ได้!
ได้ยินอย่างนั้น คุณชายรองไฉถาม “เช่นนั้นจากจุดที่เราอยู่ตอนนี้ อีกนานเท่าใดกว่าจะถึงบริเวณปากภูเขาไฟหรือ?”
“คำนวณจากความเร็วของเรา เดินไปอีกประม
