ตอนที่ 2027 ดีที่ยังมีชีวิตอยู่
เห็นเด็กหนุ่มหาทางโน้นที หาทางนี้ที จัวจวินเยวี่ยจึงถาม “มดกินคนพวกนั้นเพิ่งกลับรัง เจ้ามารื้อหาส่งเดชตรงนี้ระวังจะทำให้พวกมันแตกตื่นอีก”
“ไม่หรอก” เฟิ่งจิ่วตอบโดยไม่มองเขา
“เจ้ากำลังหาสิ่งใดอยู่? ต้องการให้ข้าช่วยหรือไม่?” เขาถามขณะเดินตามหลัง พลางคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวรอบๆ
“หญ้าก้านม่วง น่าจะมีอยู่แถวนี้ ท่านช่วยข้าหาดูหน่อย ใบแหลมๆ ก้านสีม่วง ข้างบนเป็นสีเขียว ข้างล่างเป็นสีม่วง ท่านลองหาดูว่ามีหรือไม่” เฟิ่งจิ่วก้มตัวแหวกพุ่มหญ้าเสาะหาดู
ได้ยินอย่างนั้น จัวจวินเยวี่ยจึงเริ่มแหวกพุ่มหญ้ารอบๆ เพื่อตามหาด้วย ตามหาอยู่พักหนึ่ง จัวจวินเยวี่ยเห็นหญ้าก้านม่วงที่เฟิ่งจิ่วพูดถึงเมื่อครู่อยู่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง จึงขุดออกมา “เจ้าดู ใช่เจ้าสิ่งนี้หรือไม่”
เฟิ่งจิ่วหันไปดู เห็นจัวจวินเยวี่ยที่อยู่ห่างออกไปหลายจั้งถือหญ้าก้านม่วงไว้ในมือ เธอเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้ม “ถูกต้องแล้ว เป็นมันนี่แหละ ลองหาดูน่าจะมีอีก ต้นเดียวไม่พอ”
“อืม”
ด้วยเหตุนี้ ทั้งสองตามหาอยู่บริเวณนี้ ทว่ายามนี้ เสียงขานเรียกดังแว่วมาจากในป่า
“เสี่ยวจิ่ว! เสี่ยวจิ่ว!”
“คุณชายจัว! คุณชายจัว!”
“เสี่ยวจิ่ว! คุณชายจัว!”
ทั้งสองที่ขุดหญ้าก้านม่วงได้หลายต้นเงยหน้าขึ้นสบตากัน “เหมือนจะเป็นไฉเฟิง”
“พอหรือยัง? หากพอแล้วก็กลับกันเถิด!” จัวจวินเยวี่ยเสนอ
เฟิ่งจิ่วมองหญ้าก้านม่วงในมือ ก่อนจะพยักหน้า “อืม
