ินเยวี่ย” ฮุ่นหยวนจื่อบอก แต่ก็ไม่ได้แนะนำไปมากกว่านั้น
“ขอบคุณคุณชายจัว” เขารีบคารวะ ก่อนหันไปมองคนพวกนั้นที่อยู่รอบๆ
“ไม่ต้องไปสนใจคนบนพื้น ถึงไม่ตายก็ทำอันตรายอะไรไม่ได้แล้ว ไปเถิดๆ!” ฮุ่นหยวนจื่อโบกมือ สั่งให้เขาเดินนำทาง
ขณะเดียวกัน คนตระกูลไฉ่และศิษย์สำนักดาราจักรเห็นฝานอี้ซิวไม่กลับมาเสียที ต่างอดเป็นห่วงไม่ได้
“เหตุใดนานขนาดนี้แล้วยังไม่กลับมาอีก? คงไม่ได้เกิดอะไรขึ้นหรอกกระมัง?”
“ถ้าอย่างไร ข้าไปดูหน่อย”
“ไม่ต้อง พวกเจ้าดูนั่น เขากลับมาแล้ว แต่สองคนนั้นเป็นใครกัน?” หนึ่งในนั้นเอ่ยขึ้น มองดูชายชราและชายหนุ่มที่เดิมตามหลังมา
ส่วนเฟิ่งจิ่วที่นั่งดื่มน้ำอยู่ใต้ต้นไม้เหลือบมองอย่างไม่ใส่ใจ ทว่ายามเห็นชายชราและชายหนุ่มที่ตามกลับมาด้วย เธอแทบสำลักน้ำ
“แค่กๆ!”
เธอยกมือตีหน้าอก พลางรีบวิ่งอ้อมไปหลบหลังต้นไม้ พอเริ่มหายใจหายคอได้ก็ปิดฝาถุงใส่น้ำแล้วเก็บใส่ห้วงมิติ จากนั้นก็ชะโงกหน้าออกไปดูสองคนนั้น
ไม่ผิดแน่! นั่นมันฮุ่นหยวนจื่อกับผู้ชายที่ชื่อจัวจวินเยวี่ย? สองคนนั้นมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร? ซ้ำยังบังเอิญมาเจอกันอย่างนี้ด้วย?
………………………………….
ตอนที่ 2020 จำได้แล้ว
เธอลูบหน้าตนเอง แ
