นอน ถ้าเจ้านายได้พบเขาก็ดีสิ
ขณะที่คิดเช่นนี้ ในใจของเขากลับไม่มีความคิดที่จะตำหนิเวินสือเหนียนเลยแม้แต่น้อย
ถึงแม้เวินสือเหนียนจะป่วยจนลุกจากเตียงไม่ไหว เขาก็ยกย่องและชื่นชมอีกฝ่ายเสมอ
ตระกูลเวินเป็นตระกูลใหญ่ ตระกูลเวินทั้งตระกูลมีขนาดใหญ่มาก เกี่ยวข้องกับอุตสากหกรรมมากมาย และแทบจะร่ำรวยพอ ๆ กับรัฐบาล
และเวินสือเหนียนก็คือผู้นำตระกูลเวิน
ด้วยร่างกายที่แตกสลาย เขายังทำให้หางเสือเรือของตระกูลเวินมั่นคงจนฝ่าคลื่นลมแรงมานับไม่ถ้วนได้ แล้วจะไม่ให้ชื่นชมคนเช่นนี้ได้อย่างไร?
น่าเสียดายที่เมื่ออีกฝ่ายเข้าสู่ช่วงสูงส่ง ก็กลับร่วงหล่นลงมา…
เวินสือเหนียนร่างกายอ่อนแอตั้งแต่เด็ก ว่ากันว่าเขาจะอยู่ได้ไม่เกินสามสิบ
ถ้าอาจารย์หวังที่เขาเชิญมามีความสามารถยืดอายุขัยเจ้านายคนนี้ได้จริง ๆ นั่นจะดีมากเลย…
เฮ่อเหลียนเจี๋ยที่กำลังคิดฟุ้งซ่านพลันได้ยินเสียงเย็นชาของเวินสือเหนียน “ได้ยินว่าอาจารย์หวังต้มยาให้ฉันไม่ใช่เหรอ? นายไปเอามาสิ”
พอเฮ่อเหลียนเจี๋ยรู้ตัวว่า เวินสือเหนียนกำลังคุยกับตน เขาก็เงยหน้าขึ้นมองอย่างประหลาดใจ “ครับเจ้านาย!”
เขาวิ่งออกไปจากห้องผู้ป่วย สักพักก็รีบวิ่งกลับมาพร้อมกับถือชามมาด้วยหนึ่งใบ
เลขาใหญ่เฉิงจื้อโหยวมีสีหน้าลังเล “ท่านประธานครับ ยาตัวนี้เชื่อถือได้ใช่ไหมครับ?”
ซินแสฮวงจุ้ย*[2] เองก็ไม่ใช่หมอ ยาที่เขาต้ม จะกินได้ใช่ไหม?
จะไม่เกิดเรื่องจริง ๆ ใช่ไหม?
ทำไมจะเชื่อถือไม่ได้ล่
