บทที่ 783 ผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุด
จูซานไม่อาจจินตนาการได้เลยว่า หากวันหนึ่งมารดาไม่อาจเดินได้อีกแล้วจะเป็นอย่างไร?
ในความคิดของเขา มารดาเสมือนภูเขาใหญ่ลูกหนึ่ง แข็งแกร่งมั่นคงตลอดมา
ราวกับว่าขอเพียงมารดายังอยู่ บนโลกใบนี้ก็ไม่มีอะไรที่เขาจะก้าวผ่านไปไม่ได้
แต่ตอนนี้ หมอไป๋หลี่น้อยกลับมาบอกเขาว่า…มารดาของเขาอาจเดินไม่ได้อีกแล้ว
นี่มันคือฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ เลยชัด ๆ
“ก็แค่อาจจะเท่านั้น สุดท้ายแล้วจะเป็นอย่างไรยังต้องดูการฟื้นตัวของแม่เจ้าหลังจากนี้” หมอไป๋หลี่น้อยไม่ได้วินิจฉัยชี้ขาด เพราะยังไม่ถึงตอนสุดท้าย เขาเองก็ไม่รู้ว่าตอนจบจะเป็นอย่างไร
ไม่มีหมอคนไหนกล้ารับประกันเต็มสิบส่วน พวกเขาต้องเหลือทางถอยไว้ให้ตัวเองด้วย
“อาจจะอะไรกัน? ท่านหมอไป๋หลี่น้อย แม่ข้าเป็นลูกค้าเก่าแก่ของท่าน นับว่าเป็นคนคุ้นเคยกัน ท่านมีอะไรก็บอกกล่าวออกมาตามตรงเถอะ อย่าอ้อมค้อมให้คนตกใจเลย”
“ข้าไม่ได้พูดให้คนตกใจ ข้าเพียงบอกผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดเท่านั้น เจ้าจะได้เตรียมใจเอาไว้ เจ้าก็ต้องคิดหาวิธีอธิบายให้แม่เจ้าทำใจเอาไว้ด้วยเช่นกัน…”
หมอไป๋หลี่น้อยยังพูดไม่จบ จูซานก็ร้อนใจเสียแล้ว “ท่านคิดว่าถ้าข้าบอกเรื่องนี้กับท่านแม่ แม่ข้ายังจะสามารถทำใจได้? ท่านแม่เป็นคนชอบเอาชนะแบบนั้น ยังจะรับได้ถ้าตัวเองไม่อาจเดินได้จนต้องนอนอยู่บนเตียงงั้นหรือขอรับ?”
“แม่เจ้าไม่ได้อ่อนแอเหมือนที่เจ้าคิดหรอกนะ นางเป็นคนเข้มแข็งคนหนึ
