่ง แม้ระหว่างทางอาจต้องพบกับความยากลำบาก แต่ข้าเชื่อว่าไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร สุดท้ายแล้วนางจะต้องยอมรับได้ และใช้ชีวิตต่อไปอย่างเข้มแข็งได้แน่” หมอไป๋หลี่น้อยพูดปลอบเขา
จูซานรู้สึกว่าน่าขัน “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับว่าอ่อนแอหรือไม่อ่อนแอ ท่านแม่จะเป็นคนเข้มแข็งแค่ไหน นางก็คงไม่มีทางคาดคิดว่าต่อไปตนเองจะต้องนอนติดเตียงเป็นแน่ ไม่มีใครยอมรับจุดจบเช่นนี้ได้ แต่เป็นเพราะความอับจนปัญญา จำต้องยอมรับมันก็เท่านั้น…”
“ข้าบอกแล้วว่านั่นเป็นผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุด บางทีอาจไม่ได้ย่ำแย่ถึงขั้นนั้นก็เป็นได้ เจ้าอย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้ พวกเรารักษาคนก่อน รักษาไปพลางดูอาการไปพลาง ไม่แน่ว่าถึงตอนนั้นอาจพบทางออก…เจ้าต้องใจเย็นให้ได้ ค่อย ๆ ใช้ความคิด คนที่ต้องเผชิญหน้ากับเรื่องนี้คือแม่ของเจ้า ถ้าแม้แต่เจ้ายังรับไม่ได้ ถึงตอนนั้นแม่เจ้าจะทำอย่างไร? ใครจะปลอบโยนนาง? ใครจะดูแลนาง? ใครจะให้กำลังใจนาง ทำให้นางผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดช่วงนี้ไปได้?” หมอไป๋หลี่น้อยทราบดีว่าไม่ว่าใครล้วนไม่อยากให้มีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น
หากบางครั้ง สวรรค์ก็โหดร้ายเช่นนี้เอง มักจะมีคนที่ได้ประสบกับเรื่องราวเช่นนี้
คำถามเหล่านั้นของหมอไป๋หลี่น้อยทำให้จูซานจิตใจตกต่ำยิ่งนัก
เขาพลันนึกเสียใจขึ้นมา ‘ถ้ารู้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ ตอนนั้นเขาไม่ควรยอมให้มารดาเดินทางมาที่เมืองผู่โซ่วด้วยเลย’
อยู่ที่บ้านช่างดีปานนั้น สามารถทำทุกอย
