ตอนที่ 1993 ป้ายคำสั่งซื้อยา
“ท่านเซียน เจ๋อออกเดินทางไปนอกมหาสมุทรกับท่าน แม้ไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อใด แต่ข้าหวังว่าเขาจะกลับมาอย่างปลอดภัยไม่ว่าเมื่อไรก็ตาม” เธอเอ่ยกับเซียนจื๋อสุ่ย
ได้ยินอย่างนั้น สายตาของเซียนจื๋อสุ่ยไหวระริก “เจ้าวางใจเถิด! ข้าย่อมจะทำให้เขากลับมาอย่างปลอดภัยอย่างสุดความสามารถอยู่แล้ว”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อได้ยินคำพูดของเฟิ่งจิ่วก็รู้สึกอุ่นใจ เขาเอื้อมมือดึงเธอไปกอด จุมพิตหน้าผากของเธอ “วางใจเถิด! ไม่ต้องเป็นห่วงข้า เจ้าดูแลตัวเองให้ดีก็พอแล้ว”
“อืม ท่านก็เหมือนกัน” เธอเอื้อมมือไปโอบเอวเขา สูดดมกลิ่นของเขาอย่างอาลัยอาวรณ์ เนิ่นนาน จึงค่อยปล่อยเขา “เดินทางปลอดภัย”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อมองเธอด้วยสายตาลึกซึ้ง ก่อนจะหันตัวออกเดินไปพร้อมกับอาจารย์ของเขา ทั้งสองพ้นประตูจวนก็ขี่กระบี่บิน ไม่นานก็หายลับไปจากครรลองสายตา…
“ภูตหมอ ท่านไม่ต้องเป็นห่วง นายท่านจะต้องกลับมาอย่างปลอดภัยแน่นอน” ฮุยหลางที่อยู่ข้างหลังเอ่ยขึ้น เขากลับอิ่งอีถูกสั่งให้อยู่ที่นี่ นายท่านของพวกเขาออกเดินทางไปพร้อมกับเซียนจื๋อสุ่ยเพียงลำพัง ไม่รู้ว่าจะได้กลับมาเมื่อใด
“อืม กลับเถิด!” เฟิ่งจิ่วเอ่ย ก่อนหมุนตัวเดินเข้าจวนไป
