็จะรับไว้อย่างไม่เกรงใจ” เธอยิ้มๆ รับของมาเก็บ ตั้งใจจะแบ่งให้พวกเหลิ่งหวาพกไว้ป้องกันตัวด้วย
“พรุ่งนี้จะออกเดินทางแล้ว คืนนี้รีบพักผ่อนเล่า” เซียนจื๋อสุ่ยลุกขึ้น หันไปเอ่ยกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ก่อนจะหันตัวเดินกลับจวนหลิง
ครั้นเซียนจื๋อสุ่ยกลับไป เฟิ่งจิ่วจึงหยิบของในห้วงมิติออกมา “เมื่อครู่ตอนกลับมาข้าซื้อของมา ท่านเก็บไว้ในห้วงมิติภายหน้าอาจได้ใช้ นอกจากนี้ หลายวันก่อนข้าสั่งให้คนเย็บเสื้อผ้าให้ท่านหลายชุด วันนี้ไปรับมาแล้วเหมือนกัน ท่านเอาไปด้วยเล่า
แล้วก็ อันนี้ให้ท่าน”
เธอยื่นผลไม้วิญญาณลูกหนึ่งที่ถูกแช่ไว้ในกล่องน้ำแข็งให้เขา “นี่เป็นผลไม้วิญญาณที่อยู่ในห้วงมิติ ตอนนั้นเหล่าไป๋แอบกินเข้าไป กลับกลายเป็นมังกรขาวไปแล้ว ต่อมาข้าศึกษาดูแล้ว ผลไม้นี้หากสัตว์กินเข้าไปจะทำให้กลายพันธ์และเพิ่มพลังได้ แต่หากผู้ฝึกตนกินเข้าไปจะทำให้ทะลวงขั้นพลังได้ หากโชคดี อาจได้กล้าวิญญาณกลายพันธ์มาด้วย”
“กล้าวิญญาณกลายพันธ์?” เซวียนหยวนโม่เจ๋อตะลึงเล็กน้อย “ผลไม้วิญญาณนี่น่ะหรือ?”
“อืม ข้าเคยอ่านเจอในตำราโบราณเล่มหนึ่ง แต่ข้ายังไม่เคยกิน ไม่รู้ว่าจริงหรือไม่ อีกอย่างต้นไม้ขวดก็มีผลแค่ไม่กี่ลูก
