องขึ้นไปรับใช้นายท่านหรือ?”
“นายท่านอยู่ข้างบนไม่ต้องให้ข้ารับใช้ นางสั่งให้ข้าลงมาดูว่ามีอะไรให้ช่วยหรือไม่” เหลิ่งซวงอธิบาย มองน้องชายของนาง ถามด้วยความเป็นห่วง “เมื่อครู่เจ้าเป็นอะไรไป? สองสามวันนี้เหนื่อยหรือ?”
“เปล่าขอรับ” เขาส่ายหน้ายิ้มๆ “เมื่อครู่แม่นางเสี่ยวเอ้อร์บอกว่าอยากมาช่วยงานที่หอยาสวรรค์ ข้าจึงให้นางขึ้นไปถามนายท่านบนชั้นใต้หลังคา” ขณะอธิบาย เขาเงียบไปครู่หนึ่ง มองหน้าพี่สาวเอ่ยว่า “ท่านพี่ ข้ารู้สึกว่าแม่นางเสี่ยวเอ้อร์ค่อนข้าง ค่อนข้างสนิทสนมกับข้าเป็นพิเศษ”
เหลิ่งซวงมองใบหน้าอ่อนโยนดุจหยกของเขาและเอ่ยว่า “อืม แม่นางหยางผู้นี้ปฏิบัติกับชายหนุ่มที่หน้าตาดีเป็นพิเศษ แม้เจ้าจะหน้าตาไม่เลว แต่หัวหน้าองครักษ์เฟิ่งทั้งแปดก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากัน แต่นางกลับปฏิบัติตัวกับเจ้าเป็นพิเศษ นั่นเพราะมีเหตุผลสำคัญ คือเจ้าเป็นคนอ่อนโยนและมีมารยาทต่อผู้อื่น”
เอ่ยมาถึงตรงนี้ เหลิ่งซวงอดยิ้มไม่ได้ แล้วก็เพราะรอยยิ้มนี้ ทำให้ดวงหน้าเย็นชาของนางดูมีชีวิตชีวา ยิ่งดูมีเสน่ห์ชวนหลงใหลขึ้นมา
“แม่นางเสี่ยวเอ้อร์ผู้นี้กลับมีนิสัยตรงไปตรงมา ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมกับใคร ข้าดูออกว่านางมีใจให้เจ้า ในเมื่อเจ้าไม่ม
