ของเธอก็หยักยิ้มเป็นเส้นโค้ง ความคิดสกปรกเกินไปแล้ว หากเขารู้ว่าตอนนี้ในหัวเขาคิดอะไรอยู่ ต้องทำหน้าตกใจแน่ๆ!
“เจ้าชอบก็นอนอย่างนี้ ข้าจะกอดเจ้าเอง” เซวียนหยวนโม่เจ๋อเอ่ย เห็นเธอนอนเบียดเขาเกือบครึ่งตัว ในหัวกลับไม่ได้คิดอะไร เพียงเป็นห่วงที่เห็นหว่างคิ้วของเธอแสดงแววเหน็ดเหนื่อย
ยุ่งตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ วันนี้ก็ไม่ได้พักผ่อนดีๆ สักครั้ง นางต้องเหนื่อยมากแน่ๆ
“แต่ข้ายังไม่ได้ฟังรายงานผลประกอบการของวันนี้จากเหลิ่งหวากับตู้ฝานเลยนะ! ไม่รู้ว่าวันนี้ขายยาเม็ดกับยาน้ำออกไปได้เท่าไรบ้าง?” เธอหลับตานอน แต่ปากกลับพึมพำเบาๆ
“พรุ่งนี้ค่อยดูก็ไม่ต่างกัน” เซวียนหยวนโม่เจ๋อลูบเรือนผมของนาง มือใหญ่สัมผัสเส้นผมสีหมึกอันนุ่มลื่น ไล้ไปตามเรือนผม ครั้นรู้สึกได้ว่าลมหายใจของนางเบาลง และรู้ว่านางหลับแล้ว จึงดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างบาง โอบกอดนางเงียบๆ
เหลิ่งหวากับตู้ฝานตั้งใจจะเข้ามารายงานผลประกอบการของวันนี้ แต่หลังจากเห็นภาพเหตุการณ์นี้ผ่านช่องประตู ทั้งสองมองหน้ากันเล็กน้อย ก่อนจะถอยออกไปเงียบๆ
“วันนี้นายท่านคงเหนื่อยแล้ว เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! พรุ่งนี้เราค่อยรายงานผลประกอบการให้นางฟัง!” ต