าคา
วันนี้ที่หอยาสวรรค์เปิดกิจการ เมืองร้อยนทีแตกตื่นไปทั้งเมือง แทบจะเรียกได้ว่าภายในชั่วข้ามคืน ตลาดตะวันตกที่ตอนแรกไม่มีใครเฉียดผ่านมาเลยกลับกลายเป็นสถานที่ที่คึกคักมากที่สุด ร้านรวงสองแถวข้างทางเหล่านั้นก็ถูกแย่งกันจับจอง บนถนนใหญ่และตามตรอกซอกซอย มีแผงลอยมาวางขายมากมาย แม้แต่กำแพงตรงหัวมุมถนนที่เคยปิดกั้นถนนสายนี้ไว้ ก็ถูกทุบทิ้งเพื่อให้คนสามารถสัญจรผ่านได้ เรียกได้ว่า หอยาสวรรค์ได้เปลี่ยนตลาดตะวันตกที่เคยเงียบร้างแห่งนี้ ให้กลายเป็นพื้นที่คึกคัก
เฟิ่งจิ่วกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อรวมถึงโม่เฉินที่มากินข้าวในหอสุราเสร็จก็มาชมทิวทัศน์ทะเลสาบสีเขียว ที่นั่นไม่เพียงสามารถนั่งเรือชมทะเลสาบ แต่ยังนั่งลิ้มรสชาและดีดพิณใต้ป่าไผ่ เรียกได้ว่าเป็นสถานที่ที่เงียบสงบผ่อนคลายที่หนึ่งเลยทีเดียว
ทั้งสามนั่งลิ้มรสชาและพูดคุยสัพเพเหระกันอยู่ริมทะเลสาบ กระทั่งท้องฟ้าเริ่มมืด โม่เฉินจึงค่อยลุกขึ้นกล่าวลา ส่วนเซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วก็กลับไปที่หอยาสวรรค์
“นายท่าน ชายชราผู้นั้นฟื้นแล้วขอรับ” ทันทีที่เข้าไปในหอยาสวรรค์ เหลิ่งหวาก็มารายงาน
เฟิ่งจิ่วพยักหน้า หันมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อ “ท่านขึ้นไปพักผ่อนรอข้า
