บนชั้นใต้หลังคาดีหรือไม่?”
“อืม” เซวียนหยวนโม่เจ๋อพยักหน้า ก่อนจะเดินขึ้นไปบนชั้นใต้หลังคา
เฟิ่งจิ่วพาเหลิ่งหวาไปที่เรือนรับรองด้านหลัง ครั้นเข้าไปในห้อง ฟั่นหลินกำลังดูแลอยู่ข้างใน เห็นเธอเข้ามาจึงลุกขึ้น “นายท่าน เขาฟื้นแล้วขอรับ”
“ได้ป้อนยาให้เขาดื่มหรือไม่?” เฟิ่งจิ่วถาม พลางเดินมาหยุดข้างเตียง มองดูชายชราบนเตียงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมามองเธอ
“ท่านปู่ถาน” เฟิ่งจิ่วยิ้มตาหยีจ้องชายชรา เห็นแววตาประหลาดใจและตกตะลึงของเขาอย่างชัดเจน “นึกไม่ถึงว่าพวกเราจะพบกันอีกแล้ว”
“เป็นเจ้า?” เห็นได้ชัดว่าชายชราจำเธอได้ เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าเด็กหนุ่มในตอนนั้น เหตุใดจึงได้กลายเป็นหญิงสาวไปแล้ว? หมายความว่าเธอปลอมตัวเป็นผู้ชายงั้นหรือ?
“ข้าเอง เฟิ่งจิ่ว”
เธอยิ้มตอบ นั่งเก้าอี้ข้างเตียงมองเขา “ท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง? ดีขึ้นไหม?” ขณะถาม เธอยื่นมือไปตรวจชีพจรของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ เพื่อตรวจอาการข้างในร่างกายของเขา
“ที่แท้ก็เป็นเจ้าที่ช่วยข้าไว้” เขาพึมพำ ในที่สุดก็รู้แล้วว่าเหตุใดเขาที่ควรตายไปแล้ว เหตุใดจึงยังมีชีวิตอยู่ ที่แท้นางก็ช่วยเขาไว้ เพียงแต่ หากนางช่วยเขา แล้วพวกคนที่ไล่ล่าเขาก็ต้อง…
“ไม่ได้ ข้าอยู่ท
