ี่เกิดเหตุถูกเก็บกวาดอย่างรวดเร็ว ราวกับเรื่องเมื่อคร่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ทุกคนทยอยกันแยกย้าย บ้างก็กลับเข้าไปในหอยาสวรรค์อีกครั้ง บ้างก็จากไป เหล่าพ่อค้าแม่ค้าแผงลอยพากันย้ายแผงลอยกลับมาวางตั้งที่เดิม ก่อนจะตะโกนเรียกลูกค้าต่อไป
“ท่านพ่อ พี่สาวเฟิ่งร้ายกาจมากใช่ไหมเล่า!” ในดวงตาของหยางเสี่ยวเอ้อร์เปี่ยมด้วยแววเลื่อมใส นางเพิ่งรู้ว่าผู้หญิงก็เก่งกาจขนาดนี้ได้เช่นกัน
ผู้นำตระกูลหยางทอดถอนใจ “นี่ใช่แค่ร้ายกาจเสียที่ไหนกัน!” เก่งเกินมนุษย์แล้วต่างหาก! หางตาเหลือบเห็นว่าในกลุ่มฝูงชนมีผู้นำตระกูลน่าหลันยืนอยู่ด้วย ก็อดชะงักไม่ได้ ดึงลูกสาวแล้วกล่าวว่า “ไปๆๆ พวกเราเข้าไปอีกครั้ง เรื่องยาเมื่อกี้ยังคุยกันไม่จบเลย!”
“อ้าว ท่านพ่อ…” หยางเสี่ยวเอ้อร์โดนลากเข้าไป พลางบอกเขาว่า “ท่านพ่อไม่ต้องรีบร้อน พี่ชายเหลิ่งหวาพูดแล้วถือเป็นคำขาด เขาเป็นถึงผู้ดูแลเชียวนะ!”
“เจ้าเป็นแม่นาง ส่วนเขาเป็นชายหนุ่ม อย่าเอาแต่เรียกเขาว่าพี่ชายเหลิ่งหวาๆ อยู่นั่น ต้องเรียกว่าคุณชายเหลิ่งหวา หรือไม่ก็เรียกว่าผู้ดูแลเหลิ่ง” ผู้นำตระกูลหยางลอบเม้มปาก เด็กหนุ่มคนนั้นดูแล้วก็ธรรมดา ไม่เหมือนคนที่มีพลังต่อสู้อะไร
“ข้าจะเ
