ตอนที่ 1963 เป็นเกียรติยิ่ง
เด็กหนุ่มตรงหน้ากลับถามเพียงประโยคเดียว จากนั้นก็มองข้ามเขาไปเลย รองหัวหน้าเพลิงโทสะสุมในอก ทั้งรู้สึกเดือดดาล และรู้สึกเสียหน้า
เขาเป็นถึงรองหัวหน้าสมาคมนักเล่นแร่แปรธาตุ ไม่นึกเลยว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะกล้าเมินเขา ช่างเหิมเกริมไม่รู้จักมารยามเอาเสียเลย!
“เจ้า…”
ขณะกำลังจะอ้าปากตำหนิ กลับเหลือบเห็นสายตาของหัวหน้ามองมาที่เขา จึงได้แต่กล้ำกลืนความโกรธเอาไว้
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นของขวัญนี่ข้าก็จะเก็บไว้” เขาโบกมือ สั่งให้นักเล่นแร่แปรธาตุคนนั้นเก็บของขวัญแล้วถอยออกไป ก่อนจะหันมาถามเหลิ่งหวา “เพียงแต่ไม่รู้ว่า จะรบกวนผู้ดูแลเหลิ่งคอยชี้แนะไปด้วยกันได้หรือไม่?”
“เป็นเกียรติอยู่แล้ว” เหลิ่งหวาทำท่าผายมือ ก่อนจะเดินเข้าไปข้างในพร้อมกับเขา
กลุ่มคนที่กำลังมุงดูอยู่ต่างแยกย้ายกันไป แม้จะไม่ได้มุงดูพวกเขาแล้ว แต่กลับแอบสังเกตอยู่เงียบๆ
ครั้นเดินเข้ามาข้างใน เหลิ่งหวาอธิบายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลอยู่ข้างๆ “ยาที่จัดวางไว้ในชั้นหนึ่งนี้ล้วนเป็นยาที่ถูกนายท่านของข้าจัดเป็นยาทั่วไป นอกจากยาเม็ด ยังมียาน้ำที่ใช้กันทั่วไปหรือของจำพวกรักษาแผลมีดบาดเป็นต้น”
พวกเขาเดินชมไปพลาง ฟังคำอธิบายจ
