ให้เบิกบานใจยิ่งนัก
“อย่างนั้น ข้าก็ต้องขอบคุณล่วงหน้าแล้วล่ะ” เขายิ้มร่า พลางกล่าวขอบคุณ
………………………………….
ตอนที่ 1962 เสียมารยาท
สิ้นเสียง ยังไม่ลืมหันกลับไปมองพวกที่กำลังยืนอิจฉาตาร้อนกันอยู่ข้างหลังแวบหนึ่งด้วย แม้จะไม่ได้พูดอะไร แต่สีหน้าท่าทางของเขาเหมือนกำลังบอกว่า ‘เห็นไหมเล่า บารมีข้าเหนือกว่าล่ะสิ?’
เหลิ่งหวายิ้มๆ อยู่พูดคุยกับเขาอีกไม่กี่ประโยคก็ตั้งใจจะหันหลังเดินจากไป แต่กลับถูกคนพวกนั้นขวางทางไว้ก่อน
“ผู้ดูแลเหลิ่ง ท่านว่า นี่จะ…” หนึ่งในนั้นยื่นหน้าก้าวออกมา ถูฝ่ามือสองข้าง อยากได้ยาทะลวงขั้นด้วย
เหลิ่งหวาไม่รอให้พวกเขาเอ่ยปาก ก็ยิ้มเอ่ยก่อน “ทุกท่านค่อยๆ ดู นอกจากชั้นหนึ่ง ชั้นสองก็ยังมีของดีอยู่อีกไม่น้อย” เขาชี้ไปที่บันไดขึ้นชั้นสอง “ด้วยฐานะและกำลังทรัพย์ของทุกท่าน ถือว่าเป็นบุคคลที่สามารถขึ้นไปบนชั้นสองได้แล้ว” สิ้นเสียง เขาก็หมุนตัวเดินจากไป ไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาพูดอะไรสักคำ
“ชั้นสอง? ใช่แล้ว เมื่อกี้พวกเขาบอกว่าของบนชั้นสองดียิ่งกว่าอีก ชั้นหนึ่งยังเป็นยาที่ถูกพวกเขาจัดเป็นยาทั่วไป พวกเราขึ้นไปดูกันดีหรือไม่?” หนึ่งในนั้นเสนอ
“ไปสิ! ขึ้นไปดูหน่อยก็ไม่เห็นจะเป็นไร” อีก
