นี้ก็คิดออกมาได้” หลัวอวี่อดชื่นชมไม่ได้ ในใจนึกเลื่อมใสอย่างที่สุด
“ยอดเยี่ยมมากจริงๆ พรสวรรค์ในการหลอมยาของนายท่านช่างหาใครใต้หล้ามาเทียบได้จริงๆ กลิ่นหอมประหลาดนี้นานแล้วก็ยังไม่จางไป ไม่รู้ว่านางหลอมขึ้นมาได้อย่างไร?” ฟั่นหลินทำหน้าตกตะลึง เขาเองก็เป็นคนที่รู้วิชาแพทย์และยาเล็กน้อย ย่อมรู้ว่ากลิ่นหอมที่เนิ่นนานก็ยังไม่จางอย่างนี้ทำยากขนาดไหน ยิ่งไปกว่านั้น ในอดีตก็ยังไม่เคยมียาเช่นนี้มาก่อน
“ยาทุกขวดในนี้ล้วนมีคำว่าภูตหมอประทับไว้ ข้าเคยไปเดินสำรวจยาที่อื่นในเมืองมาแล้ว ยาที่ดีที่สุดของพวกเขายังเทียบกับยาที่นายท่านของเราเรียกว่ายาธรรมดาไม่ได้เลย” องครักษ์เฟิ่งที่อยู่ข้างๆ ยิ้มเอ่ย สีหน้าราวกับกำลังคาดหวังเต็มที่
ในฐานะหนึ่งในแปดองครักษ์เฟิ่ง พวกเขาสามารถติดตามอยู่ข้างกายนายท่านได้ คอยชมรัศมีอันเปล่งประกายของนายท่านอย่างนี้ พวกเขาเองก็รู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก
กู่โม่ที่อยู่ข้างๆ กลับเอ่ยว่า “เอาล่ะ อย่ามัวยืนมุงกันอยู่ตรงนี้เลย ฟ้าใกล้สางแล้ว พวกเราแยกย้ายกันเถอะ!”
“อืม” ทั้งแปดรับคำ ก่อนจะแยกย้ายกันไป
ในหอยาสวรรค์แห่งนี้ นอกจากพวกเขาแปดคน ยังมีองครักษ์บางส่วนที่ถูกย้ายมาที่นี
