าเต้นโครมครามขึ้นมา
นี่หรือคือความรู้สึกรักแรกพบ?
พวกคนข้างหลังเองก็เห็นสองคนนั้น ชั่วขณะหนึ่ง ไม่ว่าหญิงหรือชายล้วนหลงใหลไปกับเสน่ห์ของสองคนนั้น ชายหนุ่มหล่อ หญิงสาวงาม บุคลิกของทั้งสองก็โดดเด่นถึงเพียงนั้น นั่งกินปลาอยู่ริมทะเลสาบ ไม่รู้กับกำลังกระซิบกระซาบอะไรกัน ใบหน้าของหญิงสาวเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข มุมปากของชายหนุ่มหยักยกขึ้นเล็กน้อย สายตายามมองหญิงสาวเปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยนและเสน่หา
เฟิ่งจิ่วกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อรู้นานแล้วว่ามีคนมา เพียงแต่ไม่ได้สนใจพวกเขา ทั้งสองกินปลาใหญ่หนึ่งตัว ปลาขนาดเท่าฝ่ามืออีกตัวกลับกินไม่ไหวแล้ว เฟิ่งจิ่วจึงเสนอว่า “ปลาตัวเล็กนี้เก็บไว้ให้อิ่งอีก็แล้วกัน!”
“อืม” เขารับคำ หยิบผ้าผืนเล็กออกมาเช็ดปาก ลุกขึ้นสะบัดเสื้อผ้า
ชายชุดผ้าไหมที่ได้สติกลับมาแล้วหันไปมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปมองเฟิ่งจิ่วอีก “แม่นางท่านนี้ ที่นี่เป็นที่ของบ้านข้า ทำไมพวกเจ้าจึงมาตกปลาที่นี่?”
เฟิ่งจิ่วมองเขาแวบหนึ่ง ถามว่า “ที่นี่เป็นที่ของบ้านเจ้า?” เงียบไปครู่หนึ่ง เธอชำเลืองมองอิ่งอีที่กำลังเดินมาทางนี้แวบหนึ่ง ยิ้มตาหยีแล้วบอกวว่า “ตอนนี้น่าจะไม่ใช่แล้วล
