ตอนที่ 1945 หอยาสวรรค์
“ยากตรงไหนกัน?”
เฟิ่งจิ่วยิ้มอย่างมั่นใจ อธิบายว่า “ที่นั่นตอนนี้ไม่มีคนเลย ท่านรอดูเถอะ! พวกเราจะเปิดกิจการภายในครึ่งเดือน และใช้เวลาไม่ถึงอีกครึ่งเดือน ร้านรวงที่อยู่รอบๆ ร้านเราจะต้องเนืองแน่นไปด้วยผู้คน ที่นั่นจะต้องคึกคักขึ้นแน่นอน”
หว่างคิ้วของเธอเต็มไปด้วยความมั่นใจ ในใจมีแผนการนานแล้ว เขาจึงวางใจ “เช่นนั้นข้าจะรอดูผลงานหลังเปิดกิจการครึ่งเดือน” เขาเชื่อ วันเปิดกิจการจะต้องคึกคักแน่นอน แต่ไม่รู้ว่าจะทำให้คึกคักได้ด้วยวิธีใด
ทั้งสองเดินเที่ยวตลาดอยู่ครู่หนึ่ง ซื้อของเล็กน้อย ก่อนจะไปกินข้าวที่หอสุรา หลังจากดื่มชาถ้วยหนึ่งก็จูงมือกันเดินทอดน่องไปยังตลาดตะวันตก
“ท่านว่า พวกเราตั้งชื่อร้านว่าอย่างไรดี?” เฟิ่งจิ่วมองเขาที่อยู่ข้างกาย ถามขึ้น
เขาครุ่นคิด ตอบว่า “เจ้าว่าหอยาสวรรค์เป็นอย่างไร? ใช้คำว่าสวรรค์จากชื่อวังกำเนิดสวรรค์ของเจ้า บวกกับคำว่ายา กลายเป็นหอยาสวรรค์ หมายความยาจากสวรรค์ ล้ำค่าไม่ธรรมดาได้ด้วย”
“หอยาสวรรค์…” เธอพึมพำเบาๆ เผยยิ้มออกมา “อืม เอาชื่อนี้แหละ”
ทั้งสองมาถึงตลาดตะวันตก ครั้นเดินไปถึงอาคารหลังนั้น เห็นประตูปิดอยู่ ข้างในกลับมีเสียงก่อสร้างดังออกมา
