ที่นี่ข้าเห็นแล้วชอบนัก”
ขณะกล่าว ก็หันไปมองเหลิ่งหวา “เจ้าตามนางกลับไปที่ตระกูลหยาง ทำตามพิธีให้ครบอย่าให้ขาด”
“ขอรับ” เหลิ่งหวารับคำ หันไปเอ่ยกับหยางเสี่ยวเอ้อร์ “แม่นางเสี่ยวเอ้อร์ ไปตอนนี้เลยได้หรือไม่?”
“เร็วอย่างนี้เชียว?” หยางเสี่ยวเอ้อร์อึ้งงัน ลังเลครู่หนึ่ง ถามว่า “พี่หญิงเฟิ่ง ท่านไม่คิดดูอีกหน่อยหรือ?”
“ไม่ต้อง” เธอยิ้มๆ ส่ายหน้า “เอาที่นี่แหละ จัดการตามขั้นตอนให้เรียบร้อย พวกเราจะได้รีบดำเนินการปรับเปลี่ยนทันที”
เห็นอย่างนั้น หยางเสี่ยวเอ้อร์ทำได้เพียงพาเหลิ่งหวาไปที่บ้านของนาง
“พวกเราไปซื้อของอย่างอื่นหน่อยดีกว่า!” เฟิ่งจิ่วยิ้มตาหยี “เลือกที่ได้แล้ว แช่นนั้นต่อไปก็เริ่มเตรียมตัวได้แล้ว”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อกระตุกมุมปาก เดินจูงมือเธอออกไปข้างนอก สำหรับการตัดสินใจของเธอ เขาไม่เคยตั้งข้อสงสัย ในเมื่อเธอบอกว่าดี ที่นี่ก็ต้องดีแน่นอน แม้จะไม่ดี เธอก็ต้องมีวิธีแน่นอน
เวลาเที่ยงตรง ณ บ้านตระกูลหยาง
ผู้นำตระกูลหยางถลึงตาจ้องเด็กหนุ่มคนนั้น ขมวดคิ้วถาม “ทำไมเป็นเจ้าอีกแล้ว?”
………………………………….
