ต่างหากด้วย พวกท่านขึ้นไปดูชั้นบนก่อน อีกเดี๋ยวข้าค่อยพาพวกท่านไปดูลานข้างหลัง” หยางเสี่ยวเอ้อร์ยืนแนะนำอยู่ข้างหน้า นำทางพวกเขาขึ้นไปที่ชั้นสอง จากนั้นก็ชั้นสาม สุดท้ายก็ขึ้นไปที่ห้องใต้หลังคา
เฟิ่งจิ่วที่รู้สึกว่าอาคารหลังนี้สร้างได้ไม่เลวตั้งแต่ยืนดูจากข้างนอกแล้ว ยิ่งเมื่อเห็นโครงสร้างข้างในก็ยิ่งพอใจ “ที่นี่ไม่เลวกระมัง?” เธอหันไปถามเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่ยืนอยู่ข้างๆ
“อืม ใช้ได้” เขารับคำ สายตาหันไปมองทะเลสาบสีเขียวข้างหลัง ทัศนียภาพชวนหลงใหล ไม่เลวจริงๆ
เฟิ่งจิ่วได้ยินก็ยิ้มๆ หันไปมองทะเลสาบสีเขียวตาม สุดท้ายก็ลงไปดูลานข้างหลังที่ชั้นหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจ “เอาที่นี่ก็แล้วกัน!”
เธอมองหยางเสี่ยวเอ้อร์ “เสี่ยวเอ้อร์ ข้าอยากซื้อที่นี่ เดี๋ยวข้าจะให้เหลิ่งหวากลับไปคุยกับพ่อเจ้า”
หยางเสี่ยวเอ้อร์ได้ยินก็ตะลึง ถามอย่างเหม่อลอยเล็กน้อย “พี่หญิงเฟิ่ง ท่านจะซื้อที่นี่จริงหรือ?”
“อืม”
“แต่ว่า แต่ว่าถึงที่นี่จะดีมาก แต่ แต่ข้ากลัวว่าหากท่านจะทำธุรกิจแล้วจะล่มไม่เป็นท่าน่ะสิ!” นางเตือนด้วยความกังวล
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วก็ยิ้มๆ “จะเป็นไปได้อย่างไร? ข้าไม่เคยทำธุรกิจที่ล้มละลายนะ! เอาล่ะ เจ้าไม่ต้องห่วง
