ตอนที่ 1935 ยังไม่ถึงเวลา
มือใหญ่โอบเฟิ่งจิ่วเข้าไปในอ้อมแขนอย่างเผด็จการ ยกแขนเสื้อขึ้น เพื่อปิดดวงหน้าอ่อนหวานเย้ายวนที่ต่างจากปกติ ขณะเดียวกันก็ถามเสียงเย็นว่า “เจ้ามาทำอะไร!”
“ได้ยินว่าอาจิ่วกลับมาแล้ว ก็เลยมาเยี่ยมเพื่อรำลึกความหลังหน่อย” โม่เฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ใบหน้าประดับรอยยิ้มมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่นั่งอยู่ข้างโตณะ ท่าทางเหมือนไม่คิดจะกลับไปเลยแม้แต่น้อย
เฟิ่งจิ่วปัดแขนเสื้อของเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่บังหน้าของเธอออก มองโม่เฉินที่อยู่บนกำแพง “วันนี้ตอนข้าไปบ้านท่านไม่เจอท่าน เดิมทีตั้งใจว่าอีกสองสามวันค่อยนัดท่านไปดื่มสุรากัน”
“ข้าว่าคืนนี้ก็บรรยากาศไม่เลว” โม่เฉินเอ่ย สายตาแฝงแววเย้าแหย่หันไปมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อ
ทว่าครั้นได้ยินอย่างนั้น กอปรกับนึกถึงเรื่องที่พวกเขาเพิ่งทำ เฟิ่งจิ่วอดกระแอมเบาๆ ไม่ได้ ก่อนปฏิเสธว่า “วันนี้อย่าเลยดีกว่า อีกสองสามวันข้าค่อยเชิญท่านดื่มสุรา”
“ดื่มสุรา?” โม่เฉินมองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง ถอนหายใจพลางส่ายหน้า “เจ้าพูดถึงเรื่องดื่มสุรา ข้าก็นึกถึงเรื่องที่ถูกคนเล่นงานลับหลังเมื่อไม่กี่วันก่อนขึ้นมา”
พอเขาเอ่ยประโยคนี้ ก็ดึงดูดความสนใจของเฟิ่งจิ่ว “เล่นงานลับ
