หลัง?” ด้วยพลังของเขา ยังมีใครสามารถเล่นงานเขาได้ง่ายๆ อีกหรือ? แล้วเรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับดื่มสุราด้วย? หรือว่าถูกคนวางยา?
“เรื่องนี้พูดแล้วยาว ตอนนี้ยังมีเวลาอีกมาก ข้าค่อยๆ เล่าให้เจ้าฟัง”
ได้ยินอย่างนั้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วมุมปากกระตุก นี่เขาคิดจะเล่านิทานที่นี่งั้นหรือ?
เซวียนหยวนโม่เจ๋อตวัดมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนขู่ว่า “เจ้าจะไปเอง? หรือให้ข้าสั่งคนไปส่งเจ้า?”
โม่เฉินเผยยิ้ม ไม่สนใจเซวียนหยวนโม่เจ๋อ แต่หันไปชวนเฟิ่งจิ่วแทน “อาจิ่ว คืนนี้บรรยากาศยามค่ำคืนดีมากทีเดียว เจ้าจะขึ้นมานั่งดูบนกำแพงด้วยกันหรือไม่?”
เห็นอย่างนั้น กลิ่นอายเย็นยะเยือกรอบกายเซวียนหยวนโม่เจ๋อพลันแผ่กระจาย ขณะกำลังจะเอ่ยปาก ก็ถูกปลอบให้ใจเย็นลงด้วยมือสองข้างของเฟิ่งจิ่วที่ตบไหล่ของเขาเบาๆ เสียก่อน เขาแค่นเสียงขึ้นจมูก ก่อนจะเก็บงำกลิ่นอาย
“โม่เฉิน นี่ท่านต้องการจะรบกวนเรื่องดีๆ ของเราหรือ?” เฟิ่งจิ่วยิ้มตาหยีถามเขา เธอยังคงนั่งพิงอยู่ในอ้อมแขนของเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ไม่ได้ลุกขึ้น
โม่เฉินยิ้มๆ “จะเป็นไปได้อย่างไร” เขาเงียบไปครู่หนึ่ง สายตามีประกายแปลกๆ พาดผ่านยามมองทั้งสองคน ก่อนจะเอ่ยอย่างมีนัยน์แฝง “ที่จริง ถึงข้าจ
