ึงตัวหมุน ก่อนจะนั่งลงบนตักของเขา ผ้าในมือก็ถูกเขาแย่งไปเช็ดหยดน้ำตรงปลายผมด้วย
การกระทำของเขาอ่อนโยนมาก สีหน้าก็จริงจัง กลางฝ่ามือรวบรวมกลิ่นอายพลังวิญญาณเพื่อช่วยเธอเช็ดน้ำที่เปียกผม ผ่านไปเพียงไม่นาน เส้นผมที่เปียกชุ่มก็กลับมาแห้งสบายภายใต้ฝ่ามือของเขา เส้นผมดำเงาปล่อยสยายลงกลางหลังของเธอทั้งอย่างนั้น
สองมือโอบเอวของเธอ ลูบซ้ายที บีบขวาที เฟิ่งจิ่วยังไม่ทันพูดอะไร ก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างหู “เอวบางลงไปแล้ว” บีบดูแล้วเนื้อแทบไม่ติดมือมา ผอมลงไปไม่น้อย
เฟิ่งจิ่วเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง เห็นใบหน้าหล่อเหลาของเขาดูจริงจัง เหมือนไม่ได้มีความคิดอะไรอย่างอื่น ทว่านัยน์ตาดำขลับคู่นั้นเต็มไปด้วยความลึกซึ้ง ลูบๆ แล้วก็ไม่ยอมปล่อยมือ ซ้ำยังเอาคางเกยบนไหล่ของเธอ อีกมือก็เริ่มขยับซุกซน
มุมปากของเธอกระตุก ก่อนจะเสียดสีว่า “ข้าก็เพิ่งเคยเห็นคนที่เอาเปรียบข้าอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้”
ได้ยินอย่างนั้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อหยักยิ้มมุมปากเล็กน้อย น้ำเสียงแหบพร่า “ข้าจะตรวจสอบดูว่าตรงอื่นผอมลงหรือไม่” เขาจับตัวเธอให้หันมา มือหนึ่งโอบเอวของเธอ อีกมือเลื่อนจากเอวขึ้นข้างบน โอบไหล่ของเธอ จากนั้นก็จั
