บหน้าของเธอให้หันมา
ดวงหน้างามมองเขาด้วยสายตาหยอกเย้า ราวกับกำลังหัวเราะเยาะเขา เขาจึงยกมือบีบปลายจมูกเธอ บอกว่า “เจ้าควรจะกินให้เยอะหน่อย ผอมไปทั้งตัวอย่างนี้ ลูบไปตรงไหนก็เจอแต่กระดูกไม่มีเนื้อเลย”
“ผอมหรือ? ท่านก็อย่าเรื่องมากเลย ข้ากลับคิดว่าอย่างนี้กำลังพอดี”
เฟิ่งจิ่วยิ้มเอ่ย พูดจบ ก็เห็นเขาโน้มตัวลงมาจูบเธออย่างเผด็จการ เห็นอย่างนั้น เธอยกมือโอบคอของเขา ตอบรับการรุกรานของเขาด้วยความยินดี…
ในลานสวนอันกว้างขวาง นอกจากสองคนก็ไม่มีใครอื่นอีก รอบข้างเงียบงัน มีเพียงเสียงของทั้งสองที่ดังขึ้นรางๆ
พวกเขาสองคนแยกจากกันมานาน ความรู้สึกลึกซึ้งถูกจุดประกาย เหมือนเปลวไฟบนทุ่งหญ้าแห้ง เริ่มทีละเล็กทีละน้อย แต่กลับไม่อาจควบคุม
ครั้นเฟิ่งจิ่วเป็นฝ่ายเริ่ม รวมถึงการตอบรับด้วยความยินดีของเธอ เปลวไฟในตัวของเซวียนหยวนโม่เจ๋อก็ถูกโหมให้แรงขึ้น เขาจ้องเธอที่กำลังยิ้มเจ้าเล่ห์และเชิดคางเขาขึ้นด้วยสายตามืดทึบ เธอในสายตาของเขา งดงาม และเย้ายวนถึงเพียงนั้น ราวกับนางปีศาจรที่ทำให้คนอื่นเห็นแล้วไม่อาจควบคุมตนเองให้นิ่งเฉยอยู่ได้…
………………………………….
ตอนที่ 1934 เสียงกระแอม
เธอในเวลานี้ พวงแกมแดงระเรื่อชวนหลงใหล
