่าเขามาพวกเขาสองคนก็ยังไม่รู้ตัว ช่าง…ประมาทจริงๆ
ครั้นนึกถึงว่าการจูบกันอย่างดูดดื่มเร่าร้อนเมื่อกี้ถูกเขาเห็น พวงแก้มที่ตอนแรกแดงเรื่อก็กลายเป็นแดงก่ำ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกระดากอาย
หากใกล้ชิดกันธรรมดาแล้วถูกคนอื่นเห็นเข้ายังไม่เท่าไร เพียงแต่ใกล้ชิดเกินงามไปหน่อย แล้วถูกคนอื่นเห็นเข้าก็ไม่ค่อยดีเท่าไรแล้ว
โม่เฉินในชุดสีขาวดุจเซียนนั่งอยู่บนกำแพง มองดูสองคนที่นั่งอยู่ข้างโต๊ะ เห็นสีหน้าทั้งหมดของทั้งสอง สายตาของเขากวาดมองผ่านใบหน้าดำทะมึนของเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ก่อนจะหยุดลงที่เฟิ่งจิ่วที่พวงแก้มแดงระเรื่อทั้งสองข้าง ท่าทางอ่อนหวานระคนกระดากอายในอ้อมแขนของเขา นัยต์ตาไหวระริกเล็กน้อย
นางที่เป็นเช่นนี้ ไม่เคยเห็นในเวลาปกติเลยจริงๆ และนางที่เป็นเช่นนี้ ดูอ่อนหวานและเย้ายวนกว่าปกติมาก แม้แต่เขาที่มีจิตใจที่เปรียบเสมือนน้ำนิ่ง ก็ยังละสายตาออกไปไม่ได้
เซวียนหยวนโม่เจ๋อสัมผัสได้ถึงสายตาของเขาที่จ้องมองเฟิ่งจิ่ว รีบกระแอมเสียงเย็นทันที
………………………………….
