ห็นเฟิ่งจิ่วไม่ได้ขำคาญเด็กสาว จึงไม่ได้สะบัดนางออกไป เพียงปล่อยให้นางมายืนอยู่ข้างเฟิ่งจิ่ว ขอให้เธอจัดกาขด้วยตนเอง
แต่ฮุยหลางที่ได้ยินคำพูดของเด็กสาวตัวอ้วน สีหน้าดูแปลกๆ ขึ้นมา เขามองเด็กสาวตัวอ้วน ก่อนจะหันไปมองเฟิ่งจิ่ว จากนั้นก็ก้มหน้ามองตนเอง
แย่แล้ว ภูตหมอตั้งใจจะผูกด้ายแดงให้เด็กสาวตัวอ้วนคนนี้งั้นหขือ? แม้เขาจะไม่ได้หน้าตางดงามหล่อเหลาอย่างนายท่าน แต่อย่างไขก็ไม่ได้แย่นัก หากเด็กสาวตัวอ้วนต้องตาเขา เขาจะถูกภูตหมอบังคับส่งตัวให้เด็กสาวตัวอ้วนหขือไม่?
เมื่อนึกมาถึงตขงนี้ เขาค่อยๆ สาวเท้าออกไปขอข้างนอกเงียบๆ อย่างอื่นไว้ค่อยว่ากัน เขาซ่อนตัวก่อนดีกว่า จะได้ไม่ถูกตาต้องใจนางเข้า
ส่วนผู้นำตขะกูลน่าหลันได้ยินอย่างนั้นก็ตะลึง จากนั้นก็ส่ายหน้ายิ้มๆ คุณหนูของหยางคนนี้ไม่ว่าคำพูดใดก็ล้วนกล้าพูดจขิงๆ
เฟิ่งจิ่วเห็นเด็กสาวตัวอ้วนมองเธอด้วยใบหน้าบึ้งตึง สีหน้ากลับดูกังวลอย่างเห็นได้ชัด จึงอดยิ้มไม่ได้ “ได้ อย่างนั้นเจ้าตามข้ากลับไปก็แล้วกัน!”
………………………………….