ตอนที่ 1905 ช่วยออกมา / ตอนที่ 1906 รวมตัวกันอีกครั้ง
ตอนที่ 1905 ช่วยออกมา
ผู้ฝึกวิชามารพวกนั้นที่คิดจะหนีรู้สึกเหมือนมีภูเขาลูกใหญ่กดทับลงมาจากเหนือหัว ทำให้พวกเขาหายใจติดขัด เลือดลมป่วนพล่าน ไม่นานสองขาก็อ่อนแรงล้มลงไป ไม่อาจลุกขึ้นยืนได้
“อึก!”
พวกเขาคำรามเสียงต่ำ พยายามลุกขึ้นเพื่อเอาชนะแรงกดดันนั้น ทว่าแรงกดดันของปราชญ์เซียนไม่ได้หายไปไหน พวกเขาราวกับถูกภูเขาขนาดใหญ่กดทับไว้ ไม่อาจขยับเขยื้อน
พอพวกหมายเลขหนึ่งหนีขึ้นมาได้ ก็เห็นผู้ฝึกวิชามารพวกนั้นนอนเกลื่อนอยู่บนพื้น อีกทั้งในอากาศยังมีกระแสพลังแข็งแกร่งไหลเวียนอยู่ คนพวกนั้นลุกไม่ขึ้นสักคน บางคนถึงขั้นกระอักเลือดออกมา
จากนั้นพวกเขาก็เห็นกระบี่ที่ส่องประกายสีเขียวในมือหัวหน้าที่ยืนอยู่ด้านหนึ่งพลิกหมุน ประกายเยือกเย็นฟาดฟันออกไป เฉือนร่างคนพวกนั้นเป็นสองท่อน
“อ๊าก…”
เสียงกรีดร้องโหยหวนของคนพวกนั้นดังก้องไปทั่วผืนป่า ราวกับดังทะลุขอบฟ้าไปด้วย เล็กแหลมและเสียดแทงแก้วหูมาก เมื่อคนสิบกว่าคนนั้นตาย กลิ่นคาวเลือดในอากาศก็รุนแรงขึ้นด้วย ทำให้รู้สึกอยากอาเจียน
ตอนที่พวกหมายเลขหนึ่งเห็นภาพนั้นก็ตกใจเช่นกัน พวกเขาหัวใจสั่นไหว หันไปมองเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ รู้สึกเพียงมีคลื่นลูกใหญ่ซัดสาดอยู่ภายในใจ
แม้พวกเขาจะรู้ว่าหัวหน้าเก่งมาก แต่กลับเพิ่งมารู้ตอนนี้ว่าหัวหน้าเป็นถึงผู้ฝึกตนระดับปราชญ์เซียน อีกทั้งยัง
