หยี เอ่ยอีกว่า “อยู่ที่นั่นนานพอแล้วจึงออกมา ใช่สิ ข้าพาคนที่ถูกจับเข้าไปออกมาพร้อมกันด้วย จากนั้นก็ทำลายถิ่นของพวกนั้นไปด้วยเลย”
ผู้อาวุโสถานได้ยินก็เดาะลิ้น จ้องเขาอย่างพูดไม่ออก
“มาๆ ไม่พูดเรื่องนั้นแล้ว ชิมสุรานี้ดูหน่อย” เธอพยักพเยิด ก่อนยกสุราขึ้นจิบคำหนึ่ง
ผู้อาวุโสถานปรับอารมณ์ ยกสุราขึ้นจิบเพื่อคลายความตกใจ ไม่ว่าจะจริงหรือไม่ แต่ดูจากที่เขานั่งอยู่ตรงนี้และพูดเรื่องพวกนี้ได้ ดูท่าน่าจะมีความจริงอยู่หลายส่วน เพียงแต่ข่าวอย่างนี้ยังกระจายมาไม่ถึงที่นี่อีกหรือ คนของหอรวมสมบัติเกรงว่าคงยังไม่รู้ข่าวกระมัง?
“ในเมื่อไปแล้ว เหตุใดยังกลับมาที่นี่? เจ้าจะทำอะไรอีก?” เขาคงไม่ได้จะทำอะไรหอรวมสมบัตินั่นหรอกกระมัง? ครั้นความคิดนี้ผุดขึ้นมา ผู้อาวุโสถานถึงกับตกใจ
“ฮะๆ ก็อยากกลับมาเยี่ยมท่านอย่างไรเล่า ท่านจะได้ไม่ต้องคอยเป็นห่วงอยู่ตลอด อีกอย่าง ยังมีเรื่องต้องสะสางที่นี่อีกหน่อยเลยต้องกลับมาอีก หลังจากสะสางเสร็จ ข้าก็จะไปแล้ว ต่อไปคงไม่มีโอกาสได้พบกันอีก”
เฟิ่งจิ่วยิ้มพลางรินสุราให้เขา เอ่ยอีกว่า “ชิมเนื้อวัวด้วยสิ อย่าเอาแต่ดื่มสุรา”
………………………………….
