ตอนที่ 1893 ถูกหลอกแล้ว / ตอนที่ 1894 โมโห
ตอนที่ 1893 ถูกหลอกแล้ว
“หึๆ”
ตาเฒ่าหรี่ตาหัวเราะ เขาจ้องเด็กหนุ่มตรงหน้า ยิ่งมองก็ยิ่งถูกชะตา “เจ้าหนู ข้าเองก็ไม่ได้ขออะไรมากมาย เจ้าก็รู้ว่าของสิ่งนี้เป็นสมบัติล้ำค่าใช่หรือไม่? เดิมทีข้าเก็บสิ่งนี้ไว้ให้ลูกศิษย์ของข้า เจ้าว่าหากข้าให้เจ้าไป…”
เขากลอกลูกตาไปมาอย่างเจ้าเล่ห์ แม้จะไม่ได้พูดออกไปตรงๆ แต่กลับสื่อความหมายชัดเจนแล้ว แต่ก็ยังแสร้งทำอ้อมค้อม อยากให้เฟิ่งจิ่วเอ่ยปาก
“อย่างนี้เองหรือ!” เฟิ่งจิ่วรับคำอย่างครุ่นคิด สายตาจ้องพิจารณาชายชรากลับไปกลับมา
ชายชราเห็นอย่างนั้นก็กระแอมเบาๆ นั่งเหยียดหลังตรงปล่อยให้เขาจ้องพิจารณา พลางกล่าวว่า “ข้าจะบอกเจ้าให้ ข้าเป็นคนของสำนักดาราจักรเชียวนะ สำนักดาราจักรน่ะเจ้ารู้จักหรือไม่? ก็หนึ่งในสี่สำนักเซียนอย่างไรเล่า แม้แต่เซียนในสำนักเมื่อเห็นข้าก็ยังต้องคารวะข้าด้วยความเคารพ คนที่กราบข้าเป็นอาจารย์ได้ ฐานะตำแหน่งไม่ต้องให้ข้าบอกเจ้าก็คงรู้กระมัง?”
“ท่านอยากให้ข้ากราบท่านเป็นอาจารย์? เหตุผลเล่า ท่านเห็นข้อดีของข้าตรงไหน?” เธอประหลาดใจ เพิ่งเคยพบหน้ากันครั้งแรก ตาเฒ่านี่ถูกชะตาเธอตรงที่ใดกัน?
“หึๆ เจ้าอย่าเสแสร้งเลย ทั้งตัวเจ้ามีแต่ข้อดีเต็มไปหมด คนที่เป็นร่างเทพประทับ ไม่ใช่จะพบเจอกันได้ง่ายๆ ยิ่งไปกว่านั้น นิสัยแปลกๆ ไม่เหมือนชาวบ้านของเจ้า ข้าเห็นแล้วชอบนัก”
เฟิ่งจิ่วมุมปากกระตุก นิสัยแปลกๆ ไม่เห
