มือนชาวบ้านอะไรกัน? เธอว่าเขากำลังพูดถึงตัวเองมากกว่ากระมัง? ไม่นึกว่าจะมองออกตั้งแต่แวบแรกว่าเธอเป็นร่างเทพประทับ ตาเฒ่านี่ไม่ธรรมดาเลย! เดาว่าพลังปราชญ์เซียนขั้นสูงสุดคงไม่ใช่พลังที่แท้จริงของเขากระมัง
“ท่านเอาสิ่งนั้นให้ข้าดูหน่อย” เธอชี้ไปที่แกนเคลื่อยย้ายในมือของเขา
ชายชรามองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง ถามว่า “เจ้ายังไม่ได้บอกข้า ว่าเจ้าชื่ออะไร?”
“ข้าชื่อเฟิ่งจิ่ว”
“เฟิ่งจิ่ว? ชื่อนี้เหตุใดฟังดูเรียบง่ายนัก ไม่ใช่หลอกกันกระมัง?” เขาลูบหนวดพลางถาม จ้องเฟิ่งจิ่วอย่างพิจารณา
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วหรี่ตามองเขา “เรียบง่ายหรือ? นั่นก็เพราะข้าเป็นคนง่ายๆ เหมือนชื่อนี้อย่างไรเล่า!” ขณะตอบก็ยื่นมือออกไป “มา ข้าดูสมบัติชิ้นนั้นหน่อย” ประกายเจ้เล่ห์พาดผ่านดวงตา เพียงแต่ฮุ่นหยวนจื่อกลับไม่ทันสังเกตเห็น
“เอ้า ให้เจ้า”
ฮุ่นหยวนจื่อกลับไม่ได้คิดอะไรอย่างอื่น ยื่นแกนเคลื่อนย้ายในมือให้เขาตรงๆ “นี่เรียกว่าแกนเคลื่อนย้ายจี๋กวง เวลาใช้ก็แค่ถ่ายเทกลิ่นอายพลังวิญญาณเข้าไปหน่อยก็ได้แล้ว”
“อ้อ แกนเคลื่อนย้ายจี๋กวงเองหรือ? ชื่อนี้ฟังดูช่างแตกต่างยิ่งนัก”
เฟิ่งจิ่วกล่าว พลางเปิดออกดู เห็นชื่อเมืองต่างๆ ที่เรืองแสงและลอยอยู่ข้างใน รวมถึงชื่อของเทือกเขาต่างๆ เต็มไปทั้งผืนราวกับแผนที่ผืนหนึ่งก็ไม่ปาน สถานที่แต่ละแห่งล้วนมีชื่อกำกับไว้อย่างละเอียด
สายตาของเธอกวาดมองผ่านบนนั้น ก่อนจะสะดุดตรงที่แห่งหนึ่ง ตะโกนออก
