ขึ้นไปข้างบนแล้ว หนึ่งในนั้นเปิดประตูห้องส่วนตัวห้องหนึ่งแล้วเดินเข้าไป
“อ้าว แม่นาง พวกท่านทำอย่างนั้นไม่ได้…”
“กรี๊ด!”
เถ้าแก่ยังพูดไม่ทันจบ ก็เห็นหญิงสาวที่เดินเข้าไปถูกซัดจนร่างปลิวออกมาจากในห้อง เสียงกรีดร้องดังจากปากของนาง ก่อนที่ร่างบางจะเสียหลักตกลงมาจากชั้นสอง
“โครม!”
หญิงสาวนางนั้นตกลงมากระแทกโต๊ะตัวหนึ่งเต็มๆ เหล่าผู้ฝึกตนที่นั่งโต๊ะตัวนั้นพากันถอยหลังออกไปหลายก้าวในพริบตา เบิกตากว้างจ้องร่างของหญิงสาวนางนั้นที่กระแทกโต๊ะจนพัง จากนั้นก็ตกลงไปบนพื้นอีก
“พรวด!”
เลือดสีแดงสดทะลักออกจากปาก ดวงหน้างามพลันเปลี่ยนเป็นซีดขาว นอนอยู่บนพื้น แม้อยากจะลุกขึ้นก็ลุกไม่ไหว
“น้องหญิงเจ็ด!”
หญิงสาวอีกสามคนได้สติกลับคืนมาจากความตกตะลึง หนึ่งในนั้นกระโดดลงมาจากชั้นสองทันที รีบเข้าไปหยุดอยู่ข้างหญิงสาวนางนั้น และประคองนางขึ้นมา
เวลาเดียวกันนี้ หญิงงามอีกสองคนที่อยู่ชั้นบนใบหน้าขึ้งเคียด ขณะคิดจะเดินไปเปิดประตู ก็เห็นมีคนผู้หนึ่งเดินออกมาจากข้างใน
นั่นเป็นชายอายุประมาณสามสิบปีผู้หนึ่ง เขาสวมชุดคลุมเสวียน ร่างกายกำยำสมส่วน ใบหน้าแข็งกร้าวน่าเกรงขาม เขาเดินเอามือไพล่หลังออกมา รอบกายมีกลิ่นอายอันน่ายำเกรงของผู้เหนือกว่ากระจายอยู่
เขาสาวเท้าออกมาจากห้องส่วนตัว สายตาคมปลายตวัดมองผ่านหญิงงามสองคนนั้น น้ำเสียงแฝงแววคมกริบ “ผู้ใดอนุญาตให้พวกเจ้าบุกรุกโดยพลการ?”
