ตอนที่ 1877 ได้ยินร้อยหนมิสู้พบหน้าหนึ่งครั้ง / ตอนที่ 1878 ไม่เจียมตัวงั้นหรือ
ตอนที่ 1877 ได้ยินร้อยหนมิสู้พบหน้าหนึ่งครั้ง
เฟิ่งจิ่วไม่ได้หนีไปทันที เธอยืนอยู่ตรงนี้รอจนพวกเหลยเซียวหนีออกไปหมดแล้ว ก็ยังไม่ไป แต่หันตัวกลับมา ใบหน้าค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา นัยน์ตากระจ่างใสจับจ้องไปยังเงาร่างสามสี่ร่างที่มุ่งหน้ามาทางนี้ ไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่
เวลานี้ ชายชุดคลุมสีดำที่เหาะเข้ามาแม้ใส่หน้ากากอยู่ แต่ไอพิษรอบกายกลับเดือดพล่าน นอกจากเห็นวิหารราตรีถูกระเบิดจนระเนระนาดไปทั่ว ตอนที่เขามุ่งหน้าไปยังจุดรวมตัวของสายลับเพื่อยืนยัน ก็ถูกแรงระเบิดซัดใส่จนมีสภาพสะบักสะบอมไปทั้งตัว
แม้เขาไม่ได้บาดเจ็บ แต่ชุดคลุมสีดำบนตัวกลับเต็มไปด้วยคลาบฝุ่น และรอยขาดที่เกิดจากเศษหินที่กระเด็นออกมาตอนระเบิด ครั้นมุ่งหน้าไปถึงค่ายที่พักของสายลับ แล้วไม่เห็นสายลับอยู่ในนั้นสักคน เขาจึงรู้ ว่าทรัพยากรทั้งหมดที่ลงทุนไปในสามเดือนที่ผ่านล้วนมลายหายไปแล้ว
ไม่เพียงมลายหายไป แต่ยังฝึกให้คนพวกนั้นกลายเป็นผู้แข็งแกร่งมาเป็นศัตรูกับเขาอีก นึกมาถึงตรงนี้ กลิ่นอายความแค้นรอบตัวเขารุนแรงเพียงใดไม่ต้องเดาก็คงรู้ โดยเฉพาะเมื่อเห็นเงาร่างสีดำร่างนั้นยืนอยู่ตรงถนนภูเขา ไอสังหารยิ่งพวยพุ่งขึ้นฟ้า
พวกเขาแก้พิษของยาทะลวงใจได้อย่างไร? หากมีแค่คนสองคนที่ไม่ได้กินยาทะลวงใจเข้าไปก็ยังพอเข้าใจได้ แต่คนหนึ่งร้อยกว่าคนไม่มีใครกินยาท
