าของพวกนั้นมีประโยชน์อะไร
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วกระตุกมุมปากเล็กน้อย เงยหน้ามองสถานที่ที่มีเปลวเพลิงลุกโชน “ไม่ต้องถึงมือพวกเรา พวกเขาก็จะตายอยู่ที่นี่เอง!”
“บึ้ม!”
“บึ้ม! ปัง! บึ้ม! ปัง! ครืน…”
ราวกับยืนยันคำพูดของเธอ นาทีที่เธอเอ่ยจบประโยค เสียงระเบิดก็ดังสนั่น เสียงระเบิดเหล่านั้นไม่ได้เบาไปกว่าเสียงฟ้าผ่าเลยแม้แต่น้อย มันดังขึ้นท่ามกลางเปลวเพลิง ไม่นาน เสียงบึ้มก็ดังตามมาติดๆ อีกหลายครั้ง อานุภาพร้ายแรงมาก สั่นสะท้านจนกระแสอากาศสะเทือนไปทั้งบริเวณ กระทั่งแม้แต่ผืนดินยังเป็นรอยแยก
ทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนี้รู้สึกเพียงภูเขาสั่นสะเทือนไปทั้งลูก แม้แต่พวกเขาก็ยังยืนตัวโยนไปด้วย หลังจากรีบยืนให้มั่นคง ก็อดมองไปยังเสียงระเบิดดังสนั่นไม่ได้ หน้าตาเหมือนไม่อยากเชื่อ
“เอาล่ะ! ไปเร็ว! เขตอาคมและค่ายกลของที่นี่ข้าทำลายให้พวกเจ้านานแล้ว แค่หนีไปจากที่นี่ก็พอ! ไปกันเถอะ!” เธอพยักหน้า ให้ทุกคนรีบหนีออกไปจากที่นี่
ถึงอย่างไร แม้เธอเลือกที่จะไม่เผชิญหน้าโดยตรง แต่ว่า เมื่อแต่ละตำหนักถูกวางระเบิด ที่แห่งนี้ก็ถือว่าล่มสลายแล้ว ภายใต้อานุภาพของระเบิด จำนวนของคนบาดเจ็บล้มตายก็ต้องน่าดูชมมากแน่ๆ แต่หากจะทำร้ายผู้แข็งแกร่งที่ไม่ถูกยาพิษพวกนั้นไปด้วย ยังคงเป็นไปไม่ได้
ฉะนั้นทำได้เพียงสั่งให้พวกเขารีบหนีไป จะได้ไม่ต้องเผชิญหน้ากันตรงๆ เพื่อสร้างความเสียหายที่ไม่จำเป็น
“ขอรับ!” ทุกคนรับคำ ก่อนจะรีบหนีออก
