่ชายคนนั้นถูกฆ่าในนาทีต่อมา
ลองนึกดูดีๆ แล้วก็ไม่แปลก หากหัวหน้าสังหารผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินด้วยพลังของผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณโดยไม่บาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย จะไม่แปลกเกินไปหรือ? การโจมตีเมื่อครู่เขาหลบได้ดีมาก ทั้งไม่บาดเจ็บมากเกินไป และไม่ทำให้ใครสงสัย อย่างน้อย ผู้อาวุโสกุ่ยนั่นก็ไม่มีทางนึกถึงว่าหัวหน้าตั้งใจทำเช่นนั้น
คนอื่นๆ ก็เช่นกัน ลงมือดุดันหมายปลิดชีวิต นี่เป็นผลลัพธ์จากการฝึกฝนของพวกเขาในช่วงที่ผ่านมา ยามโจมตีต้องเลือกจุดตายของศัตรู ไม่โจมตีก็เรื่องหนึ่ง หากลงมือเมื่อใดก็ต้องปลิดชีวิคนให้ได้!
“ผู้อาวุโสกุ่ย! ท่านให้พวกนั้นฆ่าพวกเขา แล้วท่านจะได้ประโยชน์อะไร! ท่านไม่กลัวข้างบนเอาผิดหรือ? ยังไม่รีบสั่งให้พวกนั้นหยุดอีก!” ผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินคนหนึ่งตะโกนด้วยความเดือดดาล ถลึงตาจ้องผู้อาวุโสกุ่ยที่ยืนดูอยู่ข้างๆ
………………………………….
ตอนที่ 1862 ภารกิจสุดท้าย
ผู้อาวุโสกุ่ยหัวเราะ มองคนกลุ่มนั้นที่ถูกบีบให้ถอยหลังครั้งแล้วครั้งเล่า “จะเป็นไปได้อย่างไร? นี่ข้าก็ทำไปเพื่อการฝึกฝนอย่างไรเล่า! ข้าเชื่อว่าหากข้างบนรู้เรื่อง จะต้องเห็นด้วยกับข้าอย่างแน่นอน”
คนพวกนั้นเห็นท่าทางของเขา กอปรกับเห็นคนร้อยกว่าคนข้างหลังที่ยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อน รวมถึงพวกที่โจมตีพวกเขา พลันมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในสมอง
“ข้ารู้แล้ว! ท่านเห็นสายลับชุดนี้มีฝีมือโดดเด่น จึงอยากยึดครองเป็นของตนเอง!”
สิ้นเสียงนี้ คนที่เ