หลือต่างตกตะลึง รู้ว่าวันนี้คงไม่ง่ายที่จะเอาชีวิตรอดออกไปจากที่นี่ พวกเขารีบเอาอาวุธออกมาสู้ เพียงแต่ พวกเขารู้ตัวช้าเกินไป พวกหมายเลขหนึ่งลงมือโหดเหี้ยม ไม่คิดจะปล่อยให้เขารอดไปได้อยู่แล้ว
“วืด! พลั่ก!”
พลังกระบี่พาดผ่าน ผู้ฝึกวิชามารระดับกำเนิดวิญญาณคนหนึ่งกระอักเลือดตัวปลิวออกไป ล้มลงบนพื้นร่างกระตุกสั่นอยู่ไม่นานก่อนจะสิ้นใจ
“พลั่ก!”
หมายเลขหนึ่งซัดฝ่ามือลมออกไป พาเอาร่างของผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินคนหนึ่งกระเด็นไปไกล ขณะเดียวกัน กระบี่คมในมือไล่ฟันตามร่างของผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินที่ลอยออกไป
“ฉึก!”
เพียงดาบเดียวก็แทงทะลุหัวใจของผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินคนนั้น กระบี่ยาวถูกชักออก เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็น กลิ่นคาวเลือดกระจายไปทั่วบริเวณ ผ่านไปไม่นาน คนเหล่านั้นตายไปทีละคนด้วยน้ำมือของพวกเขา กระทั่งเมื่อคนสุดท้ายสิ้นลม พวกเฟิ่งจิ่วจึงเก็บกระบี่และกลับมายืนเรียงแถวอยู่ต่อหน้าผู้อาวุโสกุ่ย
“เรียนผู้อาวุโสกุ่ย คนสังหารหมดแล้ว! ภารกิจสำเร็จ!” เฟิ่งจิ่วรายงานด้วยน้ำเสียงเย็นชา ท่าทางนอบน้อม
ผู้อาวุโสกุ่ยที่เห็นภาพนั้นไม่อาจปิดความตื่นเต้นในดวงตาได้มิด “ดี! ดีมาก! ข้าไม่เคยฝึกสายลับชุดไหนที่โดดเด่นเช่นพวกเจ้ามาก่อน! อัตราการรอดชีวิตสูง แต่ละคนล้วนมีฝีมือยอดเยี่ยม ดีมาก! ฮ่าๆๆๆๆ!”
เขาแหงนหน้าหัวเราะเสียงดัง มองคนหนึ่งร้อยยี่สิบสามคนตรงหน้า ลึกๆ ข้างในตื่นเต้นยิ่งนัก มีคนกลุ่มนี้อยู่ แม้เขาจะทรยศ
