ลึกๆ แล้วผ่อนลมหายใจ มองคนนับร้อยคนตรงหน้า ลอบตัดสินใจกับตนเองเงียบๆ
เขาอยากทำให้กำลังคนอันแข็งแกร่งกลุ่มนี้กลายเป็นของเขา! เขาอยากทำให้กำลังคนกลุ่มนี้อยู่ใต้บัญชาของเขา! ไม่ใช่ของวิหารราตรี!
เพียงแต่ พวกเขากินยาช่วยทะลวงขั้นถึงได้มีวรยุทธ์เช่นนี้ ไม่รู้ว่าพลังต่อสู้จะเป็นอย่างไรบ้าง?
ประกายชั่วร้ายพาดผ่านดวงตา จู่ๆ เขาก็เอ่ยขึ้น “หมายเลขหนึ่ง หมายเลขเก้า หมายเลขสิบสาม หมายเลขสี่สิบห้า หมายเลขเจ็ดสิบแปดก้าวออกมา!”
สิ้นเสียงของเขา มีคนห้าคนเดินออกมาจากแถว เพราะทุกคนถอดหน้ากากออกหมดแล้ว จึงมองเห็นได้ว่าทั้งห้าคนมีสีหน้าที่ไร้อารมณ์ความรู้สึก ดวงตาจ้องมองไปข้างหน้าอย่างเย็นชา
มองดูห้าคนที่เดินออกมาจากแถวทันทีที่เขาออกคำสั่ง ผู้อาวุโสกุ่ยพึงพอใจ เขาพยักหน้าเล็กน้อย พลันยกมือชี้ไปยังผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินและผู้ฝึกวิชามารหลายคนที่ยืนอยู่อีกด้าน ก่อนจะออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงชั่วร้าย
“ฆ่าพวกเขาเสีย!”
แทบจะในทันทีที่ผู้อาวุโสกุ่ยออกคำสั่ง และในขณะที่ผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินกับผู้ฝึกวิชามารพวกนั้นตกตะลึง พวกเฟิ่งจิ่วก็พุ่งจู่โจมไปทางคนพวกนั้น…
