้ากากออกราวกับท่อนไม้ ผู้อาวุโสกุ่ยอดเบิกตากว้างไม่ได้ ลอบตกตะลึงเล็กน้อย
ปะ เป็นไปได้อย่างไร? เวลาสั้นๆ เพียงสามเดือน คนพวกนี้กลับกลายเป็นผู้ฝึกตนระดับเซียนเหิน มีเพียงไม่กี่คนที่เป็นผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณ หรือว่าพวกเขาที่กินยาเข้าไปแล้ว จะทะลวงขั้นได้ไกลขนาดนี้จริงๆ?
“ผะ ผู้อาวุโสกุ่ย ทะ ทำไมพวกเขาทะลวงขั้นไวเช่นนี้?” ผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินและระดับกำเนิดวิญญาณหลายคนที่อยู่ข้างๆ อดเบิกตากว้างด้วยความตกใจไม่ได้ จ้องคนเหล่านั้นด้วยแววตาเหมือนเห็นผี
เวลาสั้นๆ แค่สามเดือนก็มีพลังเช่นนี้แล้ว? หากไม่ใช่ว่าพวกเขายืนอยู่ตรงหน้า แทบไม่อยากเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง
“คนจำนวนหนึ่งร้อยยี่สิบสามคน กลับมีผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณอยู่เพียงไม่กี่คน น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว น่าเหลือเชื่อ…” ผู้อาวุโสกุ่ยจ้องมองทุกคนบนสนาม สายตาสะดุดที่เฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง เห็นเด็กหนุ่มหมายเลขเก้าก็ทะลวงขั้นกลายเป็นผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณในเวลาสั้นๆ เช่นกัน ไม่ธรรมดาจริงๆ
ครั้นนึกว่าคนพวกนี้เขาเป็นคนฝึกมาเองกับมือ และนึกถึงที่คนพวกนี้ฟังคำสั่งจากเขา หัวใจของเขาพลันร้อนรุ่ม คนนับร้อยคนเช่นนี้ พลังเช่นนี้ แม้แต่ส่วนกลางของวิหารราตีของพวกเขาก็ยังมีผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินไม่มากเท่านี้ หากกินยาเข้าไปอีก พลังจะพัฒนาขึ้น และทะลวงสู่อีกระดับหรือไม่?
หัวใจของเขาพลันสับสนว้าวุ่นขึ้นมา เพื่อไม่ให้คนข้างหลังจับสังเกตได้ เขาสูดหายใจ
