ับกำเนิดวิญญาณขั้นสูงสุด ที่เหลือล้วนกลายเป็นผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินไปแล้ว
ความต่างของพลังในหนึ่งระดับ เรียกได้ว่าต่างกันอย่างลิบลับ ยามนี้หากพวกเขาออกไป เกรงว่าแม้แต่วิหารราตรีก็ยังต้องเกรงกลัวอยู่สามส่วน แม้แต่เหล่าตระกูลข้างนอก ก็ไม่มีตระกูลไหนที่มีผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินจำนวนมากเท่านี้
เฟิ่งจิ่วมองพิจารณาทุกคน เห็นระดับวรยุทธ์ของพวกเขาในตอนนี้ก็พยักหน้าอย่างพอใจ เผยรอยยิ้มออกมา “ไม่เลว ดีมาก ต่อไปข้าจะบอกแผนการหลังจากกลับไปให้พวกเจ้าฟัง”
“ขอรับ!” ทุกคนรับคำเสียงเข้ม มองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น
………………………………….
ตอนที่ 1860 คำสั่ง
“หลังออกไปจากที่นี่ สิ่งสำคัญคือห้ามถูกจับได้ว่ามีอะไรต่างออกไป หลังจากจับจุดพวกเขาได้ ก็ทำลายจุดอ่อนพวกนั้นก่อน แล้วค่อยหนีออกไป”
เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนมองพวกเขาแล้วเอ่ยว่า “จำไว้ ข้าหวังว่าทุกคนจะรอดชีวิตออกไปได้”
ทุกคนพลันรู้สึกอุ่นใจ พยักหน้าพร้อมกัน “ขอรับ หัวหน้า พวกเราจะต้องรอดออกไปได้แน่!”
“ไปกันเถิด! หลังกลับไปหากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ให้รอคำสั่งจากข้า” เธอกำชับ แล้วจึงค่อยพาพวกเขาออกจากป่า…
สองวันต่อมา ตอนที่พวกเฟิ่งจิ่วใส่หน้ากากยืนเรียงแถวในสนามอีกครั้ง แม้แต่ผู้อาวุโสกุ่ยก็ยังอดตะลึงไม่ได้ เขามองคนหนึ่งร้อยกว่าคนตรงหน้าด้วยแววตาเหลือเชื่อ
“ถอดหน้ากากออก!”
ผู้อาวุโสกุ่ยตวาดสั่ง สายตาจับจ้องคนหนึ่งร้อยกว่าคน มองดูพวกเขาแต่ละคนถอดหน