นกลับมา จะต้องผ่านประตูเมืองแน่นอน” อย่างไรเฟิ่งจิ่วก็ต้องไปที่ตระกูลน่าหลันสักครั้ง ถึงอย่างไร คนของนางก็ติดตามน่าหลันโม่เฉินมาด้วย
“ขอรับ” คนผู้นั้นรับคำ ก่อนจะถอยหลังออกไป
ทว่าในอีกด้านหนึ่ง หลังจากที่พวกโม่เฉินออกเดินทาง เซวียนหยวนโม่เจ๋อก็กำลังสะสางงานของเขา เพียงแต่เสด็จพ่อของเขายังไม่ออกจากการเก็บตัว แม้เขาอยากไปก็ไปไม่ได้ เพียงทำได้เพียงรักษาการณ์อยู่ที่นี่ รอให้เขาออกมาแล้วค่อยวางแผนอีกที
เขานั่งอยู่กลางตำหนัก เบื้องหน้ามีภาพเหมือนของเฟิ่งจิ่ววางไว้ ชุดสีแดงเพลิงพลิ้วไหว หว่างคิ้วแสดงถึงความมั่นใจและหยิ่งผยอง หน้าตาเจ้าเล่ห์ดูมีเสน่ห์ ช่างวาดได้เหมือนตัวจริงของนางยิ่งนัก
ไม่เห็นตัวคน เขาได้แต่จ้องภาพเหมือนแทนความคิดถึงพลางพึมพำว่า “ตอนนี้เจ้ากำลังทำอะไรอยู่?”
………………………………….
ตอนที่ 1852 ยาทะลวงใจ
เขาในตอนนี้ เดาว่าไม่มีวันนึกฝันว่าเฟิ่งจิ่วจะแฝงตัวเข้าไปในสถานที่ฝึกสายลับของวิหารราตรีแล้ว
“นายท่าน” ฮุยหลางเดินเข้ามาจากข้างนอก มองเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่อยู่ในตำหนัก
เซวียนหยวนโม่เจ๋อเงยหน้ามอง พลางเก็บภาพเหมือนบนโต๊ะ ก่อนเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ “ว่ามา”
“คนของเราส่งข่าวกลับมา บอกว่าคนสาเหตุที่คนของวิหารราตรีเล่นงานราชวงศ์เฟิ่งหวงและจักรวรรดิเซวียนหยวนของเราเป็นเพราะคนคนเดียว” ฮุยหลางดึงจดหมายออกมายื่นให้เขาพลางเอ่ย “รายละเอียดล้วนอยู่ในนี้ขอรับ”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อลบตราประทับบนจดหมาย เปิด
