ไปจะต้องกินยาทะลวงใจนี้เข้าไปแน่ๆ ข้าเดาว่านาทีที่พวกเขากลายเป็นทหารฝีมือยอดเยี่ยม พวกเขาก็จะกลายเป็นคนที่ไร้ความรู้สึกและความต้องการไปด้วย ใช้ทหารเช่นนี้แฝงตัวเข้าไปเป็นสายลับในสี่สำนักใหญ่ ขอเพียงไม่ถูกจับได้ พวกเขาก็ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องถูกหักหลัง”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อเอ่ย เขาหรี่ตาเล็กน้อย มองท้องฟ้านอกตำหนัก
“ร้ายกาจเพียงนี้เชียว?” ฮุยหลางเหมือนไม่อยากเชื่อ
“ไม่เพียงเท่านี้ คนที่วิหารราตรีฝึกออกมาเดาว่าคงไม่ได้ด้อยไปกว่าคนของเรา” เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าว หันกลับไปมองฮุยหลาง “ฝั่งแผ่นดินใหญ่แถบเหนือแม่น้ำยังไม่มีกำลังของตำหนักยมราชเรา ตอนนี้ข้ายังจะไม่เดินทางไป แต่ตั้งใจจะให้เจ้าเลือกคนฝีมือดีกลุ่มหนึ่งแล้วพาพวกเขาไปที่นั่น”
ฮุยหลางอังงัน รีบถาม “นายท่านต้องการให้ข้าพาคนไปเก็บกวาดทุกอย่าง? อย่างนั้นทางนี้…”
“ทางนี้ไม่มีเรื่องใหญ่อะไรแล้ว เจ้าไปถึงที่นั่นแล้วสืบข่าวของเฟิ่งจิ่วด้วย ข้าอยากรู้ว่านางปลอดภัยดีหรือไม่” เขากำชับเสียงเข้ม
เมื่อได้ยินอย่างนั้น ฮุยหลางรีบรับคำ “ขอรับ นายท่านวางใจ ข้าจะรีบไปเตรียมตัวเดี๋ยวนี้” เอ่ยจบ ก็คารวะแล้วถอยออกไป
คนในตำหนักยมราชของพวกเขามีผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณขึ้นไปไม่น้อย มีกระทั่งระดับเซียนเหิน ในเมื่อจะเดินทางไปแผ่นดินใหญ่แถบเหนือแม่น้ำ ย่อมขาดผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณขึ้นไปไม่ได้อยู่แล้ว
“อิ่งอี” เซวียนหยวนโม่เจ๋อขานเรียก
ในที่มืด อิ่งอีโฉบกายเ
