ตอนที่ 1841 เตียงยาว / ตอนที่ 1842 มองตรงๆ ไม่ได้
ตอนที่ 1841 เตียงยาว
“นับตั้งแต่ตอนนี้ พวกเราแม้พบหน้าก็ต้องทำเป็นไม่รู้จักกัน” เหลยเซียวหันไปบอกทุกคน “แม้พวกเขาจะรู้เรื่องที่เราจับกลุ่มกันเดินทางก็ไม่เป็นไร แต่พอมาถึงที่นี่ พวกเราก็แยกกัน ให้ทำตัวเหมือนแต่ก่อน”
“อืม” ทุกคนรับคำ ต่างก็รู้ดีว่าทำอย่างนี้ดีที่สุด ด้วยเหตุนี้ พวกเขากระจายตัวเป็นกลุ่ม บางกลุ่มเดินเร็วหน่อย บางกลุ่มเดินช้าหน่อย เพื่อกระจายตัวกันออกไป
เฟิ่งจิ่วย่อมไปกับพวกเหลยเซียวอยู่แล้ว และคนที่ร่วมทางมาด้วยยังมีชื่อจวินหาวคนนั้นด้วย พวกเขาเดินออกจากป่าผืนนั้น เพียงแต่ก่อนหน้านั้น ชายฉกรรจ์ที่พวกเขาเจอก่อนหน้านี้ได้นั่งรออยู่ตรงนั้นก่อนแล้ว ทว่าอีกด้านหนึ่งมีอาวุโสกุ่ยยืนอยู่ด้วย รวมถึงผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินและผู้ฝึกวิชามารระดับกำเนิดวิญญาณอีกหลายคน
เมื่อเห็นพวกเขาเดินออกจากป่า คนพวกนั้นเหลือบมองพวกเขาแวบหนึ่ง สายตาแฝงแววพิจารณา ส่วนอาวุโสกุ่ยพอเห็นเด็กหนุ่มชุดเขียวกลับรอดชีวิตออกมาจากในนั้นได้ด้วย ก็อดมองเขาด้วยสายตาประหลาดใจไม่ได้ เขาลอบมองพิจารณาเฟิ่งจิ่วเงียบๆ
เห็นเด็กหนุ่มหน้าซีดขาว เสื้อผ้าบนกายฉีกขาด ผมเผ้ายุ่งเหยิง เทียบกับตอนแรก ไม่เหลือเค้าความหล่อเหลาสบายตาสักนิด มองแวบหนึ่งก็ละสายตาออกไป จากนั้นก็หรี่ตารอต่อไป
พวกเฟิ่งจิ่วเดินไปนั่งตรงมุม ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปนั่ง ไม่ได้พูดคุยกันอีก หลังจากนั้นก็เริ่มมี
