วกข้ามีแผนที่ ช่วยพวกข้า แล้วจะให้ดูแผนที่ด้วยกัน! มีแผนที่ถึงจะออกจากที่นี่ได้ ไม่เช่นนั้นพวกเจ้าก็ออกไปไม่ได้เหมือนกัน”
เสียงนั้นดังออกมา ทุกคนอดมองหน้ากันไม่ได้ “พวกเขามีแผนที่”
“ช่วยเถิด! สถานที่แห่งนี้หากมีแผนที่จะต้องสะดวกกว่าแน่นอน”
“แต่ว่า หากพวกเขาหลอกเราเล่า?” ชายอีกคนถามด้วยความลังเล
“พวกเราก็ต้องผ่านตรงนี้ไปเหมือนกัน ศึกษาดูก่อนว่าจะผ่านไปอย่างไร อีกอย่าง พวกเจ้ามีใครชำนาญเรื่องค่ายกลบ้าง? ใครชำนาญเรื่องค่ายกลบอกหน่อย”
“ข้ารู้เรื่องอยู่บ้าง แต่ไม่ถึงขั้นชำนาญ อีกอย่างค่ายกลที่วิหารราตรีเป็นผู้วาง เกรงว่าระดับความยากจะไม่ธรรมดา” ชายฉกรรจ์คนหนึ่งเอ่ย
………………………………….
ตอนที่ 1834 ใครจะไปรู้ว่าเขาหายไป
“ข้าเองก็รู้เรื่องค่ายกลอยู่บ้าง เพียงแต่ว่า ไม่รู้ว่าค่ายกลนี้เป็นอย่างไร ไม่กล้ารับประกันว่าจะแก้ได้” ชายอีกคนเอ่ยขึ้นด้วย
ได้ยินสองคนนั้นบอกว่ารู้เรื่องเล็กน้อย ชายอีกคนในกลุ่มเสนอตัว “ข้าค่อนข้างชำนาญเรื่องค่ายกล บางทีอาจลองดูได้สักครั้ง” ขณะกล่าว น้ำเสียงแฝงแววความมั่นใจเต็มเปี่ยม
เฟิ่งจิ่วมองพวกเขาแวบหนึ่ง กินผลไม้หมดแล้วก็ยกมือขึ้น พูดด้วยน้ำเสียงไม่ดังหรือเบาเกินไป “ค่ายกล ข้าก็รู้เรื่องอยู่บ้าง”
ทว่า สายตาของทุกคนมองมาที่เขาแวบหนึ่ง ก่อนจะมองข้ามเฟิ่งจิ่วไปอย่างเป็นธรรมชาติ เห็นชัดว่าดูแคลนเขา คิดว่าแม้เด็กหนุ่มจะรู้เรื่องอยู่บ้าง เดาว่าก็คงรู้เพียงผิวเผิน ถึงอย่างไร พ
