เป็นถึงผู้ฝึกวิชามารระดับกำเนิดวิญญาณ คนในนี้ส่วนมากล้วนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผู้ฝึกวิชามารระดับกำเนิดวิญญาณ
ถึงอย่างไรหากไม่ร่วมมือกันสู้ ผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังจะสามารถสังหารผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณได้อย่างไรกัน?
ทว่า ไม่ว่าเรื่องใดล้วนมีข้อยกเว้น ห่างออกไปไม่ไกล ชายฉกรรจ์ที่รวมกลุ่มกันได้ยินเสียงที่ดังมาจากข้างหลัง พวกเขาหันไปมองพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ยามเห็นเด็กหนุ่มที่ร้องขอความช่วยเหลือเป็นเด็กหนุ่มที่เคยถูกเสือร้ายไล่กัด พวกเขาสีหน้าไหวระริกเล็กน้อย
“เป็นเขา เด็กหนุ่มคนนั้น”
“จริงด้วย ไม่นึกเลยว่าผ่านไปครึ่งวันแล้ว เจ้าเด็กนี่ยังมีชีวิตอยู่อีก”
“เขาวิ่งเร็วปานนั้น ยังมีชีวิตอยู่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก พวกเจ้าดูสิ คนที่ไล่ตามเขายังเป็นผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณเสียด้วย”
“จะช่วยหรือไม่?”
ครั้นถามคำถามนี้ออกไป พวกเขามองหน้ากัน จากนั้นก็ยิ้ม สองคนในกลุ่มรีบถอยหลังออกไปยังสองฝั่งซ้ายขวาทันที เชือกเส้นหนึ่งถูกพวกเขาขึงออก เพียงแต่ซ่อนเอาไว้ใต้ต้นหญ้า มองเห็นได้ไม่ชัดเจนนัก อีกสองคนซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางกิ่งไม้เบียดเสียดเงียบๆ รอโอกาสอันเหมาะสม
เฟิ่งจิ่วเห็นแล้ว ตวัดมองพวกเขาอย่างแนบเนียน เห็นว่า
