ที่ผูกติดกับลูกธนูออกมา เขาเปิดดู ข้างในเป็นแผนที่ผืนหนึ่ง
“เป็นแผนที่” เขาหันไปมองคนอื่นๆ สังเกตสีหน้าของแต่ละคน สุดท้ายก็ถามว่า “ทุกคนไม่มีอะไรจะพูดหรือ?” ตรงนี้มีคนอยู่ประมาณหลายสิบคน รอบๆ ยังมีคนอยู่อีกสิบกว่าคน ที่เหลือต่างกระจายตัวออกไปกันหมดแล้ว
เขารู้ดีว่าเส้นทางนี้ไม่ง่ายเลย อย่างน้อย หากอาศัยกำลังของคนคนเดียว เกรงว่าจะต้องเผชิญหน้ากับอันตรายที่ใหญ่กว่า หากร่วมมือกับทุกคนได้ โอกาสที่จะรอดชีวิตก็น่าจะมีสูงกว่า
คนหลายสิบคนนี้แม้จะระแวงกันเองอยู่บ้าง แต่กลับไม่ได้โง่ เพราะรู้ว่าเดินทางลำพังจะยิ่งอันตรายกว่า ฉะนั้นจึงได้ตั้งใจเดินจับกลุ่มกัน ยามนี้เมื่อได้ยินเขาพูด ต่างก็สบตากันแวบหนึ่ง
“ได้แผนที่แล้วทุกคนก็เดินไปด้วยกันเถิด! หากเจออันตราย ก็ยังช่วยกันได้” หนึ่งในนั้นพูดขึ้น
“ข้าเห็นด้วย” ชายอีกคนเอ่ยเสริม
“ได้”
“อย่างนั้นก็ตกลงตามนี้ แต่ว่าใครจะเป็นคนถือแผนที่?”
เมื่อได้ยินอย่างนั้น ทุกคนต่างเงียบกริบ แต่ละคนกวาดมองกันและกัน สุดท้ายก็จับจ้องชายคนที่ถือแผ่นที่ “ให้เขาถือไว้ก็แล้วกัน! เดินไปด้วยกัน ใครถือไว้ก็เหมือนกัน”
ทว่า ขณะที่ชายคนนั้นเพิ่งจะพูดจบ จู่ๆ ก็มีผู้ฝึกวิชา
