งระดับนี้เรียกได้ว่าแข็งแกร่งมากแล้ว เพียงแต่เหตุใดเขาจึงต้องเก็บซ่อนพลังไว้ด้วยเล่า?
เฟิ่งจิ่วเกาะหนึบชายชราทั้งแบบนี้ เธออาศัยอยู่ในเรือนของเขา ที่จริง นี่เป็นเพียงความสนใจชั่วขณะของเธอเท่านั้น เธอรู้สึกว่าชายชราเป็นคนแปลกมาก กอปรกับคิดว่าไม่มีเรื่องอะไรต้องรีบไปทำ จึงอยู่ดูต่อไป
และเพราะเหตุนี้ สองวันต่อมา กลางวันเธอนอนจนพอใจแล้วค่อยตื่น ออกบ้านไปซื้ออาหาร ถือโอกาสซื้อนมแกะกลับมาให้เสือน้อยกิน ยามว่างก็แวะไปช่วยดูแผงลอยที่ผู้อาวุโสถานขายอยู่
หรือพูดอีกอย่างก็คือ ไปนั่งดูผู้อาวุโสถานค้าขายอยู่ข้างๆ เขา เพราะหลังจากที่ผู้อาวุโสถานบดยาทิพย์จนเป็นผง แล้วผสมกันจนกลายเป็นผงยาสามัญที่ต้องใช้ทั่วไปเสร็จ เขาก็นำมาวางขายบนแผงลอยสมุนไพรในตลาด บางครั้งก็นำไปแลกของที่หอรวมสมบัติขวดสองขวด
วันนั้นที่บังเอิญเจอเธอ ผู้อาวุโสถานก็เอายาไปแลกสิ่งของเช่นกัน เพียงแต่สองวันหลังจากนั้น เขากลับไม่ได้ไปที่หอรวมสมบัติอีกเลย
คนรู้จักบางคนที่ปกติเห็นมีแค่ผู้อาวุโสถานนั่งหน้าบึ้งเฝ้าแผงลอยอยู่คนเดียว ตอนนี้จู่ๆ กลับมีเด็กหนุ่มหน้าตาละเมียดละไมคนหนึ่งนั่งอยู่ด้วย ก็อดยิ้มถามไม่ได้ “ผู้อาวุโสถาน เด็กหนุ่มคนนี้ใครกัน?”
ไม่รอให้ผู้อาวุโสถานตอบ เฟิ่งจิ่วที่อยู่ข้างๆ ยิ้มตาหยีตอบว่า “เป็นหลานชายขอรับ”
